ขอบคุณครับสำหรับความเห็นดีๆ ของคุณ jirawan

และต้องขอโทษด้วยที่ผมเขียนอะไรไม่กระจายจนอาจทำให้เข้าใจความหมายที่ผมต้องการสื่อผิดไป สิ่งที่ผมเขียน (เพื่อนผมเขาเล่ามาให้ฟังอีกที) ไม่ได้พูดถึง "ความเชื่อ" แต่พูดถึง "การรับรู้" เช่น เรามองเห็นคนสวยน่ารักเราก็รู้สึกชอบ หรือ เรามองเห็นนักเรียนช่างกลหน้าโหดบนรถเมล์เราก็รู้สึกกลัว หรือ บางคนมองทะเลแล้วรู้สึกสงบ หรือ บางคนอาจรู้สึกกลัว หรือ บางคนอาจจะเห็นแค่เป็นน้ำเท่านั้น นั้นคือเรามีเงื่อนไขในใจของเราว่า อย่างนี้เรียกว่าสวย อย่างนี้เรียกว่าน่ากลัว อย่างนี้เรียกว่าดี อย่างนี้เรียกว่าไม่ดี เป็นต้น

ผมคิดว่าถ้าเราตัดเงื่อนไขทุกอย่างออกได้หมดคือ "นิพพาน" แต่แนวคิดที่เพื่อนผมแนะนำมาไม่ได้มุ่งที่จะหลุดพ้นนิพพาน แต่เลือกที่จะรับรู้ตามเงื่อนไขที่ได้ไต่ตรองมาแล้วว่า เราเป็นคนเลือกมันจริงๆ ซึ่งก็หมายถึงเรายังจะยึดติดอยู่กับอะไรบ้างเหมือนเดิม แต่อาจจะน้อยลง คนที่หลุดพ้นอาจจะพิจารณาได้ว่า ทุกเงื่อนไขนั้นไม่สำคัญกับตัวเขาเลย