สวัสดีค่ะพี่ธนิตย์

เผลอแป๊บเดียวก็จะได้เหรียญดื้อกันแล้วเน๊าะ... ใกล้เคียงๆ แฮ่ะๆ

เห็นด้วยมากๆ อารมณ์ของครูนี่สำคัญมาก ยิ่งการพบการครั้งแรกระหว่างครูกับลูกศิษย์เนี่ยต้องพึงระวัง อย่างที่พี่ธนิตย์บอกนนั้นแหละ  ไม่มีจะป็นระดับชั้นไหน เด็กๆ เค้าจะคาดหวังในตัวครู ว่าจะได้เรียนกับครูที่จิตใจดี ไม่ใช่ครูที่เจ้าอารมณ์ จู้จี้ขี้บ่น....

เจ้าพวก ม.๑ เค้ายังเล็ก ความซุกซน และการส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว เป็นเรื่องธรรมชาติ ครูอย่าไปอารมณ์เสียหรือรำคาญ... กำหนดข้อตกลง แล้วทำตามนั้นทุกอย่างจะดีเอง ว่ากันด้วย กฎ กติกา  ฮิ ฮิ

ม.ปลาย วันนี้วัยรุ่นนะ เรื่องใจเป็นสำคัญ ส่วนตัวของหนู  หนูเริ่มที่   “ความไว้วางใจ” ถ้าครูได้ใจของลูกศิษย์ อะไรๆ ก็ง่ายไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง เรียน งาน กิจกรรม ครูจะต้องไม่ข่มขู่ ไม่บังคับ เป็นกัลยาณมิตรกับเขา  เป็นที่พึ่งให้เขาได้  คุยกันด้วยเหตุผล  จริงใจ เชื่อมั่น/เชื่อใจ แคร์ความรู้สึก เมตตาเอื้ออาทร ให้อภัยและให้โอกาส..

พี่ธนิตย์สบายดีนะคะ...บ้านกร่างสอบปลายภาคเมื่อไหร่เอ่ย... ลับแลสอบสัปดาห์หน้าค่ะ

ระลึกถึงพี่ธนิตย์และพ่ครูกาญจนาเสมอค่ะ... หนูมาจนดึก พึ่งเสร็จจากการทำเอกสารเตรียมรับการประเมินฯ โรงเรียน (ฮา) สงสัยจะหลับกันหมดแล้วนะเนี่ย

งั้ยไปละ.. ขอให้มีความสุขทั้งครอบครัวเลยนะคะ  ฝากความคิดถึงให้พี่สาวด้วย  เดี๋ยวจะไปเยี่ยมที่บล็อกพี่สาวด้วย  กลางวันจะไม่ว่างค่ะ

ฝันดีนะคะ  บ๊าย...บาย