เรียนท่านอาจารย์แสวงที่เคารพ

     กระผมคิดเห็นว่า เมื่อมนุษย์ มีคุณลักษณะอัตตสัมปทา (self-actualization) เป็นความสามารถถึงพร้อมด้วยทักษะและปัญญา ที่อยู่บนทางที่ชอบเป็นทางแห่ง สัมมาทิฐิ ที่พัฒนาตนจากจากเรียนรู้ มายาคติ (delusion) ต่างๆ จะเบาบางจางหาย การเรียนรู้นั้นเป็นการเรียนรู้ทั้งภายในใจตนเอง และภายนอกตัวเอง ...เมื่อเรามีปัญญาที่สูงขึ้นเราก็จะมีตนเองที่พึ่งได้มากขึ้น ความรู้นั้นจะมีสติปัญญาคอยกำกับ ...เมื่อสติปัญญาที่สูงขึ้น การดำเนินชีวิตจะมีความประมาทที่ลดน้อยลง  จิตใจมีความเมตตาที่สูงขึ้น มีความเคารพ เข้าใจและเรียนรู้จากธรรมชาติ เพื่อพัฒนาตนเองและใช้ปัญญาในทางแห่งสัมมาทิฐิ ที่จะอยู่ในโลกอย่างยั่งยืน มีคุณสมบัติที่เรียกว่า subtle awareness (เข้าใจต่อความอ่อนไหวในความรู้สึกในความเป็นมนุษย์ สิ่งแวดล้อมและสังคมโลกที่เกิดมาอยู่ภายใต้สงสารวัฏ)  สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติในมนุษย์ เมื่อพัฒนาตนเองไปเรื่อยๆ ปัญญาทั้งทางธรรมและทางโลกก็พร้อมใช้งานและ "ออนไลน์ในจิตท่านอย่างมีสัมมาทิฐิ" 

 ด้วยความเคารพครับผม

    นิสิต