+ สวัสดีค่ะ อ.Handy....

+ ประทับใจบันทึกนี้ของอาจารย์มากค่ะ...บ่อยมากที่หนูต้องคำนึงถึงเรื่องราวทำนองนี้

+ หนูขอร่วมแลกเปลี่ยนด้วยนะค่ะ...หนูก็เป็นครูบ้านนอกคนหนึ่ง...รู้ว่าครูมีภาระกิจมากและหนักหน่วงที่ต้องทำในแต่ละวัน...

+ ที่โรงเรียนมีการจัดทำ SAR ของตนเองในการจัดการเรียนการสอนหลังจากสอนไปแล้วในแต่ละเทอม โดยการให้ครูชำแหละนักเรียนตัวเองทุกคนทุกชั้นที่สอนว่ามีจุดเด่น  จุดด้อย  และวิธีการแก้ไขปัญหาอย่างไร อ.เชื่อไหมค่ะว่า ที่โรงเรียนหนูมีครู อยู่ 3  กลุ่ม แต่ละคนสอนต่างชั้นต่างวิชา แต่ผลจากการชำแหละเด็กของครูในแต่ละกลุ่มของตนเองเหมือนกันเด๊ะเลยค่ะ...ซึ่งในความเป็นจริงเด็กส่วนใหญ่จะมีปฎิกิริยาในต่างครูต่างวิชาที่แตกต่างกันค่ะ

+ หนูก็เศร้าใจค่ะ...เพราะการชำแหละนักเรียนที่ตนเองทำการสอนส่งผลดีมากมายมหาศาลค่ะ...ในการแก้ไข  ส่งเสริม  นักเรียนให้เรียนรู้ได้เต็มศักยภาพต่อไป

+ ครูทุกคนรู้  เข้าใจ วัตถุประสงค์เรื่องนี้ดี ...แต่ด้วยภาระกิจที่มากมายเลยขอลอกส่งให้ทันเวลาก่อนแล้วกัน...นี่คือการแก้ปัญหาของครู...

+ หนูส่งหลังจากวันที่กำหนดประมาณ  3  วัน แต่หนูทำด้วยตนเอง...หนูต้องชำแหละเด็ก ๆ ถึง 180  คน คือ ตั้งแต่ชั้น ป.1 - ป.6  เพราะหนูสอนวิทย์ชั้น ป.1 - ป.6 ค่ะ...หนูเดินเข้าไปพบ ผอ.และชี้แจงให้ท่านทราบถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้ส่งไม่ทันกำหนด...และชี้ให้ท่านเห็นว่า SAR ดังกล่าวเราจะนำมาใช้แก้ไขปัญหานักเรียนตอนเปิดเทอมใหม่ดังนั้นถ้าหนูขอส่งช้ากว่ากำหนด 3 วันคงไม่มีปัญหา ซึ่งท่าน ผอ.ก็ยินดี...

+ ถ้าครู...ซึ่งเป็นคนสอนคน...มีวิธีการแก้ปัญหาที่ง่าย ๆ และขอไปที...นี่ขนาดว่าเป็นการชำแหละเด็กที่ตัวเองสอน...ยังไม่อยากคิด...ขอลอกแล้วกัน...น่าเศร้าใจมากมายค่ะ

+ หนูมองว่า...คนส่วนใหญ่ในสังคมมักจะคิดง่าย ๆ ขอไปที...แต่ตัวเองดูดีเช่นนี้เหมือน ๆ กันหมด...ทั้งนี้เพราะเราไม่รู้จักคุณค่าของตนเองโดยแท้