ผมเป็นผู้ปกครองของนักเรียนคนหนึ่งของระดับชั้น ม.5/7 ของ ร.ร. ส.ศ. และพบว่านักเรียนส่วนหนึ่งในห้องนี้มีอุปนิสัยกร้าวร้าว พูดจาไม่มีหางเสียงต่อผู้ใหญ่ที่บ้าน และคุณครูที่โรงเรียนเป็นอย่างมาก ผมไปประชุมผู้ปกครองทุกครั้งที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นจึงมีโอกาสเห็นพฤติกรรมของตัวนักเรียนที่ปฏิบัติต่อคุณครู ในส่วนของที่บ้านก็พบประจำทุกวัน ว่ากล่าวตักเตือนไม่ได้จะแสดงอาการไม่พอใจ (ทั้งๆที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนสตรีล้วน) และนักเรียนห้องนี้เป็นกลุ่มที่มีความฉลาดน้อยมากอยู่แล้ว โดยดูจากผลสอบล่าสุดผู้ที่สอบได้อันดับที่ 1 ของห้องยังได้คะแนนหลายวิชาที่เกือบจะไม่ผ่าน ดังนั้นนักเรียนในห้องที่เหลือ ก็ต้องมีคะแนนที่แย่กว่าอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเปรียเทียบกับผู้ที่สอบได้อันดับที่ 1 ของห้อง ทุกครั้งที่นักเรียนสอบได้คะแนนต่ำกว่าเกณฑ์ของแต่ละวิชาก็จะอ้างว่าคนที่ได้อันดับ 1 ยังได้แค่นั้นแค่นี้ แสดงว่าตัวนักเรียนคิดแค่ว่าจะแข่งกับเพื่อนในห้องไม่มีมุมมองที่คิดจะแข่งกับเพื่อนในระดับชั้นเรียนแล้วอย่างนี้จะไปสอบแข่งในระดับมหาวิทยาลัยได้อย่างไร แัละตัวนักเรียนกลับฝักใฝ่ ในการค้นหาและฝึกซ้อมท่าเต้นแด๊นซ์ พอผมว่าตักเตือน ก็อ้างว่าจะเอาไปเป็นใบผ่านทางในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ในส่วนตัวผมว่าเป็นความคิดที่ผิด เพราะนักเรียนยังอยู่ชั้น ม.5 แทนที่นักเรียนจะเอาเวลาอ่านทบทวนตำราเรียน แต่กลับเป็นว่าท่องอินเตอร์เน็ตหาท่าเต้นของนักร้องเกาหลี ผมขอยกตัวอย่างการทำรายงานของนักเรียนในปีนี้ให้ดูครับ ทางคุณครูสั่งให้นักเรียนทำรายงาน "ประวัติบุคคลสำคัญ" แต่ตัวนักเรียนกลับไปทำประวัติของดีเจวิทยุคลื่นฮิตคลื่นหนึ่งของวัยรุ่น ผมไปเห็นเข้าผมก็เลยถามว่า ดีเจวิทยุ เป็นบุคคลสำคัญตรงไหน ผมได้คำตอบกลับมาว่า "ใช้ได้ไม่เป็นไรเพื่อนๆหลายคนก็เอาประวัติดีเจเหมือนกันครูไม่ว่า" ตัวผมงงมากว่าเดี๋ยวนี้คนที่มีอาชีพเป็นดีเจกลายเป็นบุคคลสำคัญไปแล้ว แต่หลังจากนั้นไม่นานหลังจากส่งรายงานแล้วนักเรียนที่บ้านผมก็ต้องแก้รายงานใหม่เพราะคุณครูบอกว่าดีเจไม่ใช่บุคคลสำคัญ ผมดีใจที่คุณครูสั่งให้นักเรียนไปแก้รายงานครับ จะเห็นได้ว่าความคิดและมุมมองของนักเรียน สั้นและแคบมากๆ อยากให้ทาง โรงเรียนชี้นำให้นักเรียนกลุ่มนี้หลุดพ้นจากความเข้าใจผิดๆ ยังไงก็ขอให้สอบผ่าน ชั้น ม.5 โดยไม่ติด ร.,0 ก่อนดีกว่าครับ ผมยังมีความภูมิใจที่ลูกสาวผมไม่ติด ร. (แต่ไม่ดีใจครับเพราะมี ศูนย์ หลายวิชา) เฉลี่ยคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ที่สอบได้จากใบประกาศผลสอบอยู่ที่ 60 ~ 63% ส่วนลูกสาวคนเล็กผม 89% (ไม่ได้เรียนอยู่โรงเรียนนี้ครับ)

สมัยผมเรียน เวลาทำรายงานไม่จำเป็นต้อง ใช้โทรศัพท์ถามเพื่อนหรืออินเตอร์เน็ตหาข้อมูลเพราะสมัยผมอินเตอร์เน็ตยังไม่มี แต่สมัยนี้ที่ผมเห็น ลำพังใช้อินเตอร์เน็ตหาข้อมูลทำรายงานก็ โอเคครับ รับได้อยู่ และใช้โทรศัพท์ถามเพื่อนเรื่องงานก็ยังพอรับได้ในระดับนึง แต่โทร.ถามชื่ออาจารย์ประจำวิชาเพื่อที่จะพิมพ์หน้าปกรายงานนี่สิครับ (ผมเห็นโทร.ถามบ่อยครับ)และบางครั้งเพื่อนที่ถูกโทร.ถามก็ไม่รู้ชื่ออาจารย์เหมือนกัน........นี่กลับกลายเป็นว่านักเรียนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรียนกับอาจารย์คนไหนหรือว่าชื่ออะำไรทั้งที่เรียนมาเกือบปีแล้ว แต่ชื่อนักร้อง-ดาราต่างประเทศทั้งที่ไม่มีโอกาสได้เจอตัวจริงเลยกลับจำได้แม่นยำ แต่ชื่ออาจารย์ที่เจอกัน 5 วัน/1 สัปดาห์ ยังไม่รู้แล้วจะเรียนรู้เรื่องกันได้ยังไงครับ เป็นความผิดของตัวนักเรียนรายบุคคล ลำพังผู้ปกครองคงจะทำอะไรไม่ได้มาก อยากให้ทางโรงเรียนและคุณครูหาแนวทางแ้ก้วไขปัญหาที่ต้นเหตุด้วยครับ และถ้าให้คุณครูปักชื่อที่หน้าอกเสื้อคงเป็นการแก้ไขปัญหาที่ปลายเหตุมากกว่าครับ

ผมอยากส่งให้ทาง ร.ร. ส.ศ. โดยตรงแต่ไม่ทราบ e-mail / www. ของทางโรงเรียนครับ

                                      ด้วยความเคารพ / ผู้ปกครองนักเรียน