 |
สวัสดีครับ อ.ลูกหว้า
- ผมขอมองในระดับศึลธรรมครับ
- เช่น สมมติเราเป็นนักธุรกิจ(ที่ไม่เดือดร้อนทางการเงิน)
- มีสินค้าที่ต้องการขาย ซึ่งสินค้านั้นมีจำนวนจำกัด เช่น โถส้วม แล้วกันครับ
- มีลูกค้าที่ต้องประมูลแข่งกันซื้อสินค้าที่เรามี อันประกอบด้วย
- บริษัทที่ต้องการซื้อไปทำราคาขายต่อ (ประมาณพ่อค้าคนกลาง)
- โรงงานที่ต้องการสร้างห้องน้ำเพิ่มให้คนงาน
- สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า(แน่นอน ย่อมมีงบจำกัด) ซึ่งเดือดร้อน ห้องส้วมไม่มีพอให้เด็กใช้
- ทีนี่เราจะเลือกขายใครดีครับ ถ้าขายรายแรกและรายที่สอง ก็กำไรเห็นๆ ครับ
- แต่ถ้าเลือกรายสุดท้าย กำไรอาจน้อย หรือเสมอตัว หรืออาจขาดทุนเล็กน้อย
- เพื่อตอบคำถามที่ อ.ลูกหว้า ให้ไว้
- ผมจะเลือกขายให้รายสุดท้ายครับ
- เราไม่ได้เดือดร้อนอะไร(ไม่ได้เบียดเบียนตนเอง)
- ได้ช่วยเหลืออนาคตของชาติ ซึ่งแทบไม่มีทางเลือก
- ซึ่งสองรายแรก เขามีทางเลือก หรือมีโอกาสมากกว่า
- ทีนี้ถ้าเราขายไป เราอาจขาดทุน(เรื่องเงิน) จริงๆ หรืออาจขาดทุนกำไร เมื่อเทียบกับการขายให้สองรายแรก
- งั้นมาดูกำไรกันครับ
- เราได้ลดตัณหา ความอยากได้ อยากมี
- เราได้เพิ่มบุญ ที่ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่เขาเดือดร้อน
- เรามีความสุข สุขแท้ๆ ที่ไม่ต้องขึ้นกับเงินทอง
- แล้วกำไรที่ได้ข้างต้นนี้ เผอิญเราลาโลกไปแล้ว มีโอกาสตามไปเกื้อกูลเราได้ด้วยครับ
- ผิดกับเงินทองที่เอาไปไม่ได้แม้แต่บาทเดียวที่เขาหย่อนใส่ปากให้ตอนเรานอนแข็งอยู่ในโลงครับ
แค่นี้ก็กำไรเหลือหลายแล้วคับคุณคู
ธรรมะสวัสดีครับ