เรียนอาจารย์ครับ ที่ได้ทำอยู่ได้ใช้คำถามท้ายกระบวนการเรียนรู้ ใน3ประเด็น คือ 1.รู้สึกอย่างไร 2.ได้ความรู้ใหม่ๆอะไรบ้าง 3.ได้ข้อคิดมุมมองชีวิตอะไรหรือไม่จากกระบวนการร่วมเรียนรู้ในครั้งนี้ ... พบว่าจะเป็นช่วงที่มีคุณค่าสูงมากแทบจะทุกครั้ง และพบอีกว่าผู้ร่วมเวทีเป็นจำนวนมาก จะไม่รู้จักความรู้สึก จะกระโดดเข้าไปที่ได้อะไรด้วยความคิดและการตีความหรือต่อเติมความคิดเลย ผมต้องแก้ด้วยการ ว่าให้ดูที่ใจหรือบางทีก็ยกตัวอย่างนิดหน่อยเช่น เครียด อึดอัด อิ่มเอม (เจตนาเอาความรู้สึกลบนำ เพื่อให้เวทีรู้สึกมั่นใจที่จะสะท้อนตามความรู้สึกที่แท้จริง) พบว่าเมื่อกลุ่มดังกล่าวรู้จักความรู้สึก จะทำให้เขา จับความต่างได้ระหว่าง heart กับ head ซึ่งจะเป็นทุนที่ดีในการเดินต่อไปบนเส้นทางแห่งการเรียนรู้นี้ ที่พบอีกมุมหนึ่งก็คือในประเด็นที่สอง จะมีผู้ร่วมเวทีบางท่านสามารถสะท้อนไปในเรื่องมุมมองที่เขา ผุดบังเกิดขึ้นในระหว่างกระบวนการ ไม่ต้องรอให้ถึงประเด็นคำถามที่ 3 ตอนหลังผมก็ย่อมาเป็นเพียงรู้สึก อย่างไร และได้อะไร แต่ตอนรับข้อมูลกลับบน map ผมจะแยกเองว่าตรงใหนไปแปะกับเรื่องความรู้ตรงใหนเป็นคุณค่า หลักคิดมุมมอง เรียนแบ่งปันมาเพื่อยืนยันในเรื่อง “Feeling & Finding” ครับ ..ด้วยความเคารพและติดตามเรียนรู้กับท่านอาจารย์มาโดยตลอด เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้นำ เครื่องมือ OUTCOME MAPPING โมเดลท่านอาจารย์ไปแนะนำที่ประชุมคณะทำงานยุทธศาสตร์โครงการศูนย์เรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็ง เพื่อทบทวนและวางทิศทางการทำงาน คณะทำงานหลายท่านโดนมากเลยครับ ใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่งในการลองทำ work shop ตอนจบถามคณะทำงานว่า ได้อะไร (ผมเลือกที่จะไม่ถามว่ารู้สึกอย่างไรกับคนที่คุ้นเคยและทำงานมาด้วยกันหลายปี) ท่านหนึ่ง ท่าทางอิน มากๆ บอกว่าดีจังเห็นทั้งกระดานเลย อีกท่านหนึ่งบอกว่าเห็นอริยสัจจ์ในภาพ OM นั้น กราบขอบคุณอาจารย์และเรียนให้อาจารย์ทราบเพื่อความปิติในบุญในสิ่งที่ท่านได้สร้างสรรค์ไว้ครับ