คนต่างด้าวใน ทร.๓๘/๑ เป็น "แรงงานต่างด้าว" ที่เข้าเมืองผิดกฎหมาย ซึ่งโดยส่วนใหญ่ มักยังไม่มีความกลมกลืนอย่างแท้จริงกับประเทศไทย และที่สำคัญอาจจะไม่ใช่ "คนไร้รัฐ"

ปัญหาอาจจะมีเพียงไม่ได้แจ้งเกิดในทะเบียนราษฎรของรัฐต้นทาง

โดยหลักการในความตกลงทวิภาคีที่ประเทศไทยมีกับรัฐต้นทาง  คนต่างด้าวในลักษณะนี้จะต้องไปพิสูจน์สัญชาติกับประเทศต้นทาง ถ้าผ่าน ก็จะมีสถานะเป็น "คนสัญชาติ" ของประเทศต้นทาง และจะมีสถานะเป็น "คนต่างด้าวถูกกฎหมาย" ในประเทศไทย ซึ่งในสถานะนี้ สิทธิในการเดินทางในประเทศไทย ก็จะเหมือนคนต่างด้าวทั่วไป ที่ต้องขออนุญาตเข้าออกประเทศไทย แต่เมื่อเข้ามาแล้ว ก็เคลื่อนไหวได้โดยไม่ต้องขออนุญาต

แม้ยังไม่พิสูจน์สัญชาติ ก็อาจเดินทางได้ แต่ต้องมีเหตุผลและต้องขออนุญาต