ขอบคุณที่ให้ข้อคิดค่ะคุณสิทธา

ความทรงจำเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับคนบางคน  โดยเฉพาะคนที่มีเวลาดีๆ

 ที่ใช้กับคนรัก  ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่หลายคนหวงแหน ต้องระลึกไว้ในความทรงจำ ต้องถนอมดูแลให้ดี หลายคนจึงไม่อาจตัดใจจากวันเก่าๆ ได้เสียที 

 เพราะว่ามีความสุขกับการได้คิดถึงอะไรดีๆที่ผ่านไป  โดยลืมนึกไปว่าสิ่งที่ผ่านไปแล้วจะไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้อีกหากจะต้องตัดใจลืมหรือเดินจากอดีตมาก็ไม่ได้อีก  เพราะเหตุผลที่ว่า “เสียดายเวลา” ที่คบกันมา

บางคนคบกันมานานจนแทบจำไม่ได้ว่า เคยยิ้มให้กับความรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่  เพราะหลังๆ มาก็อยู่แต่กับความทุกข์ จนนึกภาพความสุขไม่ออกแต่ที่ไม่กล้าเลิกเพราะยังคิดถึงวันเก่าๆ   แค่เสียดายเวลาที่คบกันมาเนิ่นนาน โดยไม่คิดเลยว่า   ทุกๆวันของวันนี้ พรุ่งนี้และวันต่อๆไป  ก็จะกลายเป็นเพียงวันเก่าๆ

ที่น่าเสียดาย และ…เวลาที่น่าเสียดายก็จะเพิ่มขึ้นๆ จริงๆ แล้ว วันคืนในอดีต

ไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้กับเราเลย นอกจากมีไว้ให้ นึ ก ถึ ง  อาจจะทำให้เรายิ้มได้บ้าง แต่ทำให้เราคาดหวังไม่ได้ เราจะไปหวังว่าวันหนึ่ง

วันเหล่านั้นจะกลับา หรือจะไปเฝ้าฝันว่าความสุขเหล่านั้นยังคงเป็นปัจจุบัน

หรือหลอกตัวเองว่าตอนนี้ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิม  จะยังไงก็แล้วแต่คือการหลอกตัวเองทั้งนั้น  ยอมรับเถอะว่าทุกอย่างได้ผ่านไปแล้ว และจบไปแล้ว

 ความทรงจำเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น เวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะ 1 ปี 5 ปี

หรือกี่สิบปี ก้อไม่ได้มีความหมายมากไปกว่า.. หนึ่งวันข้างหน้าที่เราจะต้องมีชีวิตใหม่ ที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่