ผู้บริหาร ก็ต้องบริหารให้เป็นไปตามแผนแม่บทแห่ง ในทุกเรื่อง

ผู้ต่ำบังคับบัญชา ก็ต้องสนองนโยบายตามหน้าที่ของตนเองอย่างดี

ชาติเรามุ่งหวังผลสัมฤทธิ์ เดินไปตามแผนแม่บท ตามเป้าหมายที่กำหนดไว้

มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และต้องเร่งปรับเปลี่ยนในทุกเรื่อง ไปพร้อมๆกัน

ผลกระทบก็ต้องยอมมีแน่นอน สะท้อนได้จากผลผลิตก็คือนักเรียน ที่ดำรงอยู่ในสังคมอย่างไร

ดูในข่าวรายวัน พฤติกรรมเด็ก มีการเปลี่ยนแปลงไปทางด้านลบ ที่รุ่นแรงมากขึ้น จำนวนก็เพิ่มสูงขึ้น

แต่ก็ใช่ว่าเด็กในด้านบวกจะลดลง ก็สูงขึ้นเช่นกัน

ต้องมานั่งวิเคราะห์กันว่า ถ้าเด็กที่เกิดจากเปลี่ยนแปลงของนโยบายการศึกษาแห่งชาติ

ในด้านบวก และด้านลบ ที่มีการแปรผันแบบแปรผันตามกันเช่นนี้ สังคมยุคใหม่เราจะเกิดอะไรขึ้น

ในเมื่อการกำหนด มาตราฐานที่ 5 เทียบกับด้วยเกณฑ์เดียวกันทั่วประเทศ แล้วเอามาเป็นสาระสำคัญในการตัดสินชี้วัดคุณภาพโรงเรียน ชื่อเสียงโรงเรียนที่สะสมมาต้องมีอัน.......... โรงเรียนก็ต้องยกระดับผลสัมฤทธิ์ของโรงเรียนให้สูงขึ้น ด้วยเวลาอันสั้น

ยังไงก็ต้องไม่ทำให้โรงเรียนตนตกมาตราฐานนี้ ต้องทำทุกอย่างแน่นอน การเร่งผลผลิต รู้บ้างไหม อะไรๆ ในโรงเรียนก็เปลี่ยนไป

ระบบจัดการเปลี่ยนไป ครูก็เปลี่ยนไป นักเรียนก็เปลี่ยน เพื่อให้สถิติ ผลลัพธ์เป็นไปตามความพอใจของนโยบาย

คุณภาพของตัวเลข ก็เปลี่ยนไป นักเรียนเกรดเฉลี่ยสูงขึ้นแบบทันตา ถ้าในสมัยผมเรียน เด็กกลุ่มนี้สอบแพทย์ได้ทั้งกลุ่ม เป็นแพทย์กันหมดเลย

จริยธรรม คุณธรรม ของนักเรียนก็น้อยลง เห็นครูก็ไม่ต้องเกรงใจ เพราะเป็นแค่คนมาสอนกินเงินภาษีของพ่อแม่เรา

เพราะขาดการอบรมสั่งสอนจากครูอาจารย์น้อยลง เพราะครูต้องเร่งสอน ติว เพื่อผลสัมฤทธิ์แห่งชาติ

แตะไม่ได้ เพราะพ่อแม่มาเรียกร้องสิทธิเด็ก

ใช่ผมอาจจะเป็นครูโบราณ ต้องปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย ต้องให้ออกสอนพิเศษ ทำเอกสารเพื่อประเมินวิทยาฐานะ

เป็นอาจารย์ 3 กัน ทั้งประเทศ ความเสื่อมในสังคมยุคนี้ ที่เรามอง อาจจะเป็นสังคมยุคใหม่อีกหลายๆ คน

ผมก็ขออยู่ตรงนี้สักพักก่อน เผื่อว่าฟ้ามีตาจริง คงกู้อะไรๆ กลับมา

"คืนครูให้เด็ก" ได้ไหม

ปล. มาคอมเม็น ในบล็อคอาจารย์ แบบหนักไปหน่อยนะครับ หลายคนอาจยังไม่รู้ไม่รู้จัก ดร.ศิริวรรณ อาจศรี ท่านเป็น ผู้อำนวยการโรงเรียนด้วยนะครับ มีวิสัยทัศน์ไกล

ที่รู้ท่านส่งเสริมให้เรา ขายความคิด กล้าที่จะแสดงออก ถ่ายทอดความรู้ เพื่อแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ เติมเต็มซึ่งกันและกัน

ขอบคุณที่อ่านนะครับ

ครูตั๋น