การที่รัฐบาลและหน่วยงานรับผิดชอบด้านการท่องเที่ยวในเมืองไทย กำลังพยายามเหลือเกินที่จะให้มีการจัดการท่องเที่ยวแบบ Home stay นั้น น่าเป็นห่วงเหลือเกินกับสิ่งเหล่านี้ รัฐไม่มีนโยบายที่จะสอนคนให้เป็นคน นั่นหมายความว่ารัฐได้แต่โยนนโยบายที่ตัวเองคิดว่าดีลงไปสู่ชุมชน โดยขาดการศึกษาที่ดี การทำการท่องเที่ยวแบบนี้เหมือนเท่ากับการเวี่ยงแห แต่ไม่รู้ว่าในห้วยมีปลาหรือเปล่า แต่กว่าจะรู้ในห้วยมีแต่ของไม่น่าดู การกำหนดมาตรฐานที่เกินกว่าความเป็นจริงนั้นย่อมส่อให้รู้ว่าคนทำงานดังกล่าวไม่มีความรู้เลย  ทางหน่วยงานต้องนำกลับมาคิดใหม่ และวางแผนงานใหม่ มันควรที่จะออกมาจากใจกลางของชุมชน และต้องเป็นการเรียนรู้ร่วมกัน ”คุณต้องสอนผมอย่างที่ผมอยากเรียนรู้ คุณต้องแนะในสิ่งที่จะเกิดขึ้น” ครับ โฮมสเตย์คงมีหวังที่จะถูกพัฒนาในทางที่ถูกต้องอย่างวิถีชุมชนจริงๆ