ขอบคุณค่ะ

วันที่พี่ไปเยี่ยม

มีบ้านหนึ่งพี่ตกใจหมดเลย รู้สึกแย่มากๆ

สงสารเด็กน้อยที่ต้องเผชิญเรื่องเสี่ยง

พี่กลับมาบ้านพร้อมกับโจทย์ที่ยากที่สุดในชีวิต

ทุกวันนี้พี่ไม่รู้จะแก้โจทย์นี้อย่างไร

และก็เป็นกังวลกับเด็กมาก

บ้านหลังนี้เดียวดายอย่างน่าใจหาย

มิน่าที่เด็กน้อยขาดเรียนบ่อย

ความอบอุ่นภายในกระต๊อบหลังน้อยพี่มองไม่เห็น

พี่ก้าวไปยืนหน้าบ้านเด็กแล้วก็ไม่กล้าเดินเข้าบ้าน

มันห่อเหี่ยวใจพิลึก เป็นกระต๊อบที่เล็กขนาดกว้าง 2เมตร ยาวเมตรกว่าๆ

ภายในบ้านมีกองหนังสือเด็ก และที่เห็นใหญ่เต๊ะตาก็คือมุ้งกางเกือบเต็มห้อง

แต่พี่ก็อยากได้ข้อมูลเพื่อหาทางช่วยเหลือเด็ก

ก็เลยไปนั่งคุยกันที่ริมถนนโดยมีญาติของเด็กมาร่วมวงด้วย

โดยไม่มีแม่ของเด็กเมื่อคุยไปสักพักก็ถึงบางอ้อ

มันเป็นปัญหาใหญ่ของสังคม