บางครั้งสิ่งที่เราได้เห็นว่าเป็นการพัฒนานั้นอาจจะไม่ใช่ในสิ่งที่ประชาชนเขาต้องการก็ได้ ทำไมเราไม่มามองว่าแต่ละชุมชนของเราต้องการอะไร และทำอาชีพอะไรเป็นส่วนใหญ่ แล้วนำประชาชนที่ประกอบอาชีพส่วนใหญ่เข้าทำการอบรม เพื่อที่จะสามาราถทำการประกอบอาชีพได้อย่างมีคุณภาพและสามารถที่จะอยู่อย่างพอเพียงได้โดยไม่ลำบาก ซึ่งขณะเดียวกันนี้ทางเทศบาลเมืองอำนาจเจริญมีแต่การพัฒนาด้านวัตถุ แต่ลืมที่จะพัฒนาความรู้ความสามารถของประชาชนที่เขาสามารถนำความรู้นั้นไปใช้ในการดำรงชีวิตได้ ถึงจะเป็นการเข้าถึงความรู้สึกของประชาชนโดยตรง ไม่ใช่นั่งแต่ที่จะพัฒนากันแต่บนโต๊ะทำงานซึ่งมันเป็นการทำงานที่ใช้แค่หลักการแต่ไม่ได้ใช้ประสบการณ์ แล้วจะ เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา ท้องถิ่นได้อย่างไรกัน