สวัสดีค่ะปู่หลงคะ...ยายธีเห็นในทีวีเมื่อวานนี้ที่นี่(เยอรมัน)..เรื่องวิถีของรถเก็บเกี่ยวข้าวตั้งแต่สมัยแรกๆจนกระทั่งปัจจุบัน..ตั้งแต่เป็นเครื่องทุ่นแรงเล็กๆ..ใช้ม้าลาก...จนกระทั่งเดี๋ยวนี้..เครื่องยนต์ประเภทนี่สามารถทำงานได้เองด้วยเทคนิคทางคอมพิวเตอร์..ทำงานตลอดวันตลอดคืน..อ้ะะๆๆไม่เรียกร้องขอให้มีน้ำมันเติมไม่ให้เครื่องหยุดแล้วกัน...๕๕๕...(รัฐก็ยังจริงใจกับราคาและหลักประกันทางสังคมในเยอรมัน)..แต่วิถีไทย..ท่านมีวิถีทางแบบ..เห็นช้างขี้..ต้องขี้ตามช้าง..อ้ะๆๆ..ถ้าเราจะเห็นแบบ..ช้างอึ..แต่อึเอาอย่างควาย..คงจะดีกว่า...นะอิอิ...(ยายธีก็ยังชอบกินข้าว..ถึงแม้ว่าตอนนี้ข้าวจะแพงเหลือเกิน..และจะต้องกินให้น้อยลง..อ้ะๆๆ...ยายธีหัดปลูกข้าว...ครั้งแรกปลูกด้วยปาก..ใช้เงินไปหลาย...เห็นข้าวเห็นรวง...แต่เก็บไม่ได้เลยสักเม็ด...๕๕๕๕๖๗๘๙...มาตอนนี้ปลูกเองเลย...เอาข้าวที่ติดมาจากเมืองไทย...เขาว่าข้าวกล้องมันงอกได้..แถมมีวิตามินสูง...เลยลองใส่กระถางตั้งไว้ที่หน้าต่าง..เพราะเป็นที่เดียวที่จะได้แดด..และอบอุ่นเกือบตลอดเวลาโดยเฉพาะหน้าหนาว...ทิ้งไว้ไปเมืองไทย..กลับมา.ตาบอกว่าข้าวเธอ..ออกรวงแล้วนะ..โอ้ยดีใจอย่าบอกใคร...แต่ข้าวมันรีบ...แต่มีอยู่เมล็ดหนึ่ง..ดูค่อนข้างเต่งตึง..ยายธีเอาข้าวเมล็ดนี้..ไปปลูก..และวันหนึ่งมันก็งอกขึ้นมา...เหลือเชื่อจริงๆนะ...นี่แหละ..ธรรมชาติและกำไรชีวิต...ของยายธีที่อยากเล่าให้คุณปู่หลงเจ้าค่ะ...)