๒.​ถ้าผมเป็นหมอคนนี้ ผมจะทำอย่างไร                                            

ขอเรียนตามตรง ไม่ใช่เพราะผมเป็นหมอมะเร็ง ก็เลยคิดแต่จะเข้าข้าง คุณหมอรายดังกล่าวตะบี้ตะบันนะครับ 

ผมคิดว่าเราเจอเรื่องร้องเรียนหลายครั้ง เป็นมุมมองฝ่่ายเดียว จากเรื่องเล่านี้ ผมสัมผัสได้ครับถึง ความทุกข์ ความเป็นห่วงของลูกที่รักพ่อ แต่นั้นก็เป็นเรื่องฝ่ายเดียว และมีรายละเอียดเกี่ยวกับ พ่อ น้อยไปหน่อย

หลายคร้ังเราโต้ตอบกัน ข้ามหัว คนที่สำคัญที่สุดไป นั่นคือ ผู้ป่วย

ถ้าผมต้องเจอ ผู้ป่วย รายนี้ในการตรวจครั้งต่อไปหลังจากเหตุการณ์นี้ ผมจะถามผู้ป่วย ต่อหน้าลูกทั้งสองว่า

"คุณลุงรู้สึกยังไงบ้าง ตั้งแต่วันที่หมอบอกลุงเรื่องนั้น"

เราอาจจะได้คำตอบที่เราและลูกก็คาดไม่ถึงครับเช่น รู้เสียเลยก็ดี สงสัยมานานแล้ว

แต่ถ้าคุณลุงบอกว่า มันแย่มากๆ ผมจะ ขอโทษ ผู้ป่วยครับ

"ผมขอโทษครับคุณลุง ที่ทำให้คุณลุงไม่สบายใจ แต่มันก็เป็นหน้าที่ของหมอที่จะต้องดูแลเรื่องความไม่สบายใจของลุงต่อ ตอนนี้..คุณลูงรู้สึกยังไงครับ"

 สำหรับญาติของผู้ป่วย ผมตระหนักครับว่า เขาก็ทุกข์และต้องการการเยียวยาไม่แพ้ผู้ป่วย แต่ผมไม่ทราบว่าเหตุการณ์จริงเป็นอย่างไร คำพูดและอารมณ์ของญาติเป็นเช่นไร จึงไม่สามารถตอบในประเด็นเกี่ยวกับญาติ

แต่..ถ้าหากผมได้กลับมาทบทวนดูแล้ว ผมรู้ว่าผมใช้อารมณ์และใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสมจริง ฝ่ายเดียว ผมจะขอโทษญาติด้วย