การพัฒนาที่ไม่สมดุล คนรวยก็รวยล้นฟ้า แต่คนจนก็จนติดดินจริงๆ หรือว่า มีความเจริญแต่หาได้พัฒนาไม่ ทุนนิยมแทนที่จะเป็นเครื่องมือในการสร้างความอยู่ดีกินดีของมนุษย์ แต่แล้วความโลภ ครอบงำ แม้แต่ผู้ที่ควรจะอยู่ดีกินดี เพียงพอในฐานะตน กลับไม่พอเพียงที่จะเพียงพอเลย ต่างพากันกอบโกย แทนที่จะเกื้อกูล แข่งขันแทนที่จะแบ่งปัน คนมีก็มีมหาศาล คนไม่มีก็ต้องพึ่งพา เป็นปลาใหญ่กินปลาเล็ก หรือว่าเพราะพึ่งพานี่หละจึงด้อยพัฒนา พึ่งพาตะวันตกมากเกินไป ขนาดประเทศชาติยังต้องพึ่งพาแล้วคนจนหละจะอยู่อย่างไร ก็คงต้องพึ่งพาคนรวย เป็นลูกจ้าง หาเช้ากินค่ำ ต้องอดและทน อยู่บนสายทางที่แข่งขัน เหนื่อยปานใดก็หยุดพักไม่ได้ มิหนำซ้ำ สิ่งที่เขามอบให้คือ ความเป็นคนจน