- สวัสดีครับท่านอาจารย์
- สำหรับผมทุกบันทึกมีคุณค่าหมดครับ เพราะมาจากความตั้งใจของผู้ที่เขียนบันทึก ทุกเรื่องมีวัตถุประสงค์ในการเล่า แต่อาจไม่ใช่เป็นความรู้ใหม่ อาจเป็นเพียงการเล่าเรื่องสำหรับแลกเปลี่ยนความคิดเห็น มุมมองส่วนตัว ประสบการณ์ส่วนตัว ที่นำมาแลกเปลี่ยน หรืออยากเล่าให้ฟัง บางบันทึกเนื้อหาทางวิชาการอาจไม่มากนัก แต่ก็ได้แง่คิด ได้ประสบการณ์ในการนำไปใช้ในการทำงาน เพราะคนเราเป็นไปไม่ได้ที่จะมีประสบการตรงไปทุกเรื่องและก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีความชำนาญไปทุกเรื่อง เมื่อผมเข้ามาเห็นมีผู้เขียนหลายอาชีพ ได้เห็นมุมมองต่างๆ ซึ่งก็เป็นการเล่าเรื่องที่ตนเองได้ไปพบประสบมา ส่วนนิทานมีคุณค่าก็ตรงที่สุดท้ายได้คติสอนใจในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ที่เขาผูกมาเป็นเรื่องราวโดยมีตัวละคนสมมุติขึ้นมา โดยนิทานจะสนุกก็ตรงที่วิธีการเล่า และคนฟังก็จินตนาการตามเรื่องที่เล่าแต่ก็ได้ประเด็นสอนใจในบางเรื่อง ส่วนการเล่าเรื่องใน gotoknow นั้นเรื่องที่เขียนบางทีเป็นการเปิดมุมมองให้คนอ่านได้คิดตาม ซึ่งก็อาจมีความเห็นหรือมุมมองที่ต่างไปจากคนเขียนก็ได้ครับ ตรงนี้คือประโยชน์ของการเขียนบันทึก เพราะคนหนึ่งคนอาจมีเพียงบางมุมมอง แต่ถ้าหลายคนมีหลายมุมมอง อาจเกิดเป็นความรู้ใหม่ครับว่าในเรื่องนั้นอะไรคือวิธีที่ดีที่สุด ซึ่งเรียกว่า เป็นการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมนั่นเองครับ
- Storytelling กับ นิทาน จึงต่างเป็นการเล่าเรื่องที่มีวัตถุประสงค์เหมือนกันครับ แต่Storytelling อาจไม่ใช่การเล่านิทาน แต่เป็นการเล่าเรื่องประสบการณ์ของตนแล้วซึ่งก็แล้วแต่ว่าคนอ่านจะสนใจหรือไม่ ว่าเรื่องนั้นเป็นประโยชน์ต่อตนเองหรือการทำงาน หรือเพียงแค่ต้องการความรู้ใหม่ เรียนรู้ประสบการณ์ แลกเปลี่ยนความคิดเห็น หรืออาจเป็นแค่เพียงบันเทิงเริงใจ ซึ่งก็ถือว่าเป็นประโยชน์ทั้งนั้นครับ
- ขอบคุณครับ