ความเห็น: เปิดบันทึก

วันจันทร์ที่ 2 สิงหาคม 2553 ได้รับโทรศัพท์จาก คุณอภิชาติ ประเสริฐสุด บอกว่าดิฉันได้รับเลือกให้เดินทางไปราชการ ณ เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศสาธรณรัฐประชาชนจีน ดิฉันรู้สึกดีใจและประหลาดใจทำไมถึงได้รับเลือก แต่ต่อมาทราบจากผู้บังคับบัญชาว่า เป็นรางวัลสำหรับคนทำงาน
ดิฉันทราบจากความรู้สึกของตัวเอง เมื่อนึกถึงผู้บังคับบัญชาระดับสูง เข้าใจทันทีว่านี้คือคำเตือนของผู้บังคับบัญชา กำลังบอกฉันว่างานที่ดิฉันทำยังไม่เพียงพอยังมีอีกมากมายที่จะต้องเรียนรู้ และต้องทำมากกว่าเดิมอีกมากมาย เป็นภาระต้องรับผิดชอบพร้อมให้โอกาสในการทำงานกับคำพูดที่ว่า “ให้รางวัลกับคนทำงาน” สั้นๆ
ณ เมืองซี่ยงไฮ้ จากวันแรกถึงวันสุดท้าย 9-13 สิงหาคม 2553 ดิฉันก็ได้ใช้เวลาอย่างคุ้มค่า และได้พบกับสิ่งดีๆ ได้พบเห็นสิ่งแปลกใหม่ และประทับใจหลายอย่างที่สำคัญคือ

1. นับว่าเป็นโชคดีได้มีโอกาสได้รู้จักกับ ศ.ดร.จีระ เคยพบเห็นแต่ใน TV เมื่อท่านได้เป็นผู้นำคณะถึงได้รู้ว่า พบกับตำราอีกเล่มหนึ่งที่อ่านออกเสียง ได้เรียนรู้จากเหตุการณ์จริง เป็นโชคดีสำหรับดิฉัน และท่านได้ให้ความเป็นกันเองกับทุกคนรู้สึกภูมิใจที่ได้เป็นลูกศิษย์โดยเฉพาะแบบอย่างในการวางตัวให้เหมาะสมกับทุกระดับ และทุกนักการทูตที่ดีในการทำงาน

2. การเรียนรู้การทำงานร่วมกับภาคธุรกิจในการทำงาน MOU ร่วมกับต่างประเทศ เป็นความมุ่งหวัง และ อยากเรียนรู้ทีเดียว

ที่เซี่ยงไฮ้ ครั้งนี้ มีเสียงสะท้อนและคำแนะนำจากภาคธุรกิจที่จะต้องนำไปปรับปรุง และพัฒนาในการทำงานอยู่หลายประเด็น ปัญหาที่ทราบจะเป็นโดยที่ดิฉันเองหรือภาคราชการก็ตามสิ่งเหล่านี้ต้องได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างแน่นอน
ยังมีสิ่งที่ดิฉันได้สะท้อนจากภาพต่างๆที่ได้พบเห็นทั้งในเรื่องของบ้านเมืองและการทำงานอดนึกเสียใจไม่ได้ฉันรักประเทศไทย รู้สึกขมขื่นกับความวุ่นวายของประเทศที่เคยร่มเย็น เพียงแต่พวกเราคนในชาติรักกัน เอื้อเฟื้อต่อกัน เซี่ยงไฮ้ก็จะไม่ยิ่งใหญ่ไปกว่าไทยแลนด์
ประเด็นที่รู้สึกไม่พร้อม และเสียดายคือ การเตรียมความพร้อมไม่เพียงพอ ขาดการวางแผนเตรียมการ การประชุมระดมความคิดและวางกรอบการทำงานในการทำข้อตกลงทำธุรกิจร่วมกับต่างชาติที่แสดงถึงความพร้อมของทีม และพร้อมทำธุรกิจเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในรายละเอียดข้อกำหมายระหว่างประเทศสำหรับนักธุรกิจ และที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง คือการไม่เก่งภาษาอังกฤษของฉัน ทั้งๆที่พัฒนาตัวเองแต่เพราะไม่จริงจังปล่อยโอกาสอย่างน่าเสียดาย ไม่เช่นนั้นคงช่วยอะไรได้บ้าง แต่ทุกคนก็ทำได้ดีด้วยความตั้งใจ
สุดท้ายนี้ดิฉันขอชื่นชม คุณอภิชาต ประเสริฐสุด ด้วยความจริงใจ และภูมิใจกับกรมพัฒนาธุรกิจการค้าเพราะเขาทำได้ จะเพิ่มความมั่นใจและเรียนรู้ภาษาอังกฤษให้สามารถทำงานได้ใกล้เคียงคุณอภิชาติ ต่อไป