สวัสดีค่ะคุณชำนาญ เขื่อนแก้ว..กับความทรงจำที่แสนดี..ค่ะ..คลายเหงา..หรือ..เหงามากขึ้น..เพลงเพราะค่ะ..คลายเหงา..เจ้าค่ะ..จะเเวะไปอ่านบ่อยๆค่ะ..ยายธี

คนไม่มีรากคะ...อาทิตย์ก่อนตาข้างกายจะเสีย...ยายอ้อนตาว่า..ถ้าฉันตายก่อนละก็เธอหัวเราะให้กับความตายของฉันนะ..ตามองอย่าง....งงงง...ยายธีกอดตาไว้แล้วบอกตาพร้อมหัวเราะแล้วว่า..เราจะได้มีแรงที่จะไปพบกันบนสวรรค์ไงล่ะตา...(แหะๆพอจริงๆที่สอนตาไว้..เขาบอกว่าเขาไปก่อนแน่ๆ..แล้วตัวเอง..กลับหัวเราะไม่ออก..แถมน้ำตาตกใน..(โอ๊ะ..โอ๋..เจ้าค่ะ..ความรักหรือความผูกพัน..และเมื่อไรเราจะพบกันอีก...เตี่ยกับแม่ของคุณคงจะไปพบกันแล้วเจ้าค่ะ..และตาก็คงจะไปรอยายธีอยู่เหมือนกัน..พันปีคงจะไม่นานเกินรอ...วันนี้หัวเราะไม่ออกเจ้าค่ะ

...ช่วยๆกันปลูกต้นรัก..คนรักคน..คนรักต้นไม้...โลกคงจะร่มเย็นเข้าซักวัน...สวัสดี..ยายธีค่ะ