* พี่ดาขาต้องขอประทานโทษมากๆ ค่ะ  เริ่มเป็นวันที่ 10 ค่ะตอนแรงคิดว่า โดนแมลงที่มีกับฝน และเป็นเส้นเล็กๆ มีตุ่มน้ำใสๆ เล็กๆ นิดเดียว  ที่แก้มก็เป็นผื่นเล้กๆ ที่ใต้ตาและมุมปาก ก็ล้างหน้าด้วยน้ำสะอาดไม่ใช้แป้ง รุ่งขึ้นรอยเส้นกว้างลามยาวขึ้น ผื่นที่แก้มกว้างขึ้น และแดงมาก  จึงไปหาหมอ  ได้ยาที่เป็นมาทาที่แก้ม ส่วนแขนมันพองมากขึ้น เหมือนไฟลามทุ่งค่ะ แล้วอักเสบที่ผิวแดงเป็นบริเวณกว้าง หมอให้ยาแก้อักเสบ ยาแก้แพ้ และเบตาดีนฆ่าเชื้อ ก็จับไข้เลย ปวดที่แขวนขวา  ขับรถไปส่งแม่ถวายพระพรที่ลากลางปวดมาก  แต่ก็แข็งใจขับรถเพื่อแม่ มีเพื่อนๆ อสม.ไปด้วย  วันนั้นแม่สวยมากค่ะ

* ทานยาแก้อักเสบ และแม่พาไปพ่นแบบโบราณ ทำคู่กันไป แผลเริ่มแห้งค่ะ

* ที่แก้มเริมมีสะเก็ดที่ขอบแผล  และที่แบนจัลุหน่อย คล้ายไฟไหม้ หนูก็ไม่ทราบว่าแมลงอะไร ตื่นมากก็เป็น  อีกอย่างหนูเป็นคนแพ้ง่ายอยู่แล้วด้วยค่ะ แค่ยุงกัดก็บวกเป็นผื่นลามไปเกือยทั้งตัว  น้อนนท์ก็เหมือนกันค่ะ

* ที่กังวลคือใจเป็นแผนเป็นค่ะ จึงเข้ามาเรียนปรึกษา

วันที่ 11 หลังพิธีวันแม่  เป็นวันเกิดของลูกศิษย์ ก็ยมีการทานเค้ก และผลไม่กัน  เด็กๆ ถ่ายรูปใส่มือถือว่า  หนูก็เอียงแก้มไม่ให้เห็นแผลที่แก้มซ้าย แต่ก็ยังเห็นค่ะ เลยเอามาให้ดีดูดูด้วยว่า เริ่มเป็นเยอะวันที่ 2 แล้วจึงไหหมอตอนบ่ายๆ ค่ะ

* พี่ดาสังเกตดูนะคะ  นี่เริ่มแดงค่ะเป็นวันที่ 2 แล้วจึงไปหาหมอค่ะ   ตอนนี้แก้มเริ่มแห้งและมีสะเก็ตที่ขอบแผล  แต่แขนบังไม่แห้งค่ะ แต่การอับเสบของผิวรอบๆ ลดลงแล้วค่ะ กลัวแผลเป็นที่แก้มค่ะ

* ขอบพระคุณพี่ดาเป็นอย่าวสูงค่ะ