สวัสดีค่ะ

เมื่อประมาณ 5-6 ปีที่ผ่านมา เคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นกับคุณพ่อครูมีนาเองค่ะ  คุณพ่อมีโรคประจำตัวคือ โรคหัวใจ วันนั้นคุณพ่อเกิดหน้ามืด  หายใจขัด จึงต้องรีบนำส่งโรงพยาบาล(กรณีฉุกเฉิน)ดิฉันจำได้ว่า มีคนป่วยชายอีกคนนอนอยู่บนเปลใกล้ๆ เปลคุณพ่อ คุณหมอใช้เวลาในการตรวจอาการคุณพ่อนานมาก  สักพักก็มีพนักงานเข็นเปลคุณพ่อและคนป่วยชายคนนั้นออกไปพร้อมๆกัน...เจ้าหน้าที่คนนั้นพูดว่า  ญาติผู้ป่วยตามมา ดิฉันก็ตามเขาไป  เขาก็เข็นไปเรื่อยๆ ไปอีกตึกหนึ่ง ซึ่งดิฉันไม่คุ้นเคย...ได้แต่สงสัย เอ๊ะ..ทำไมวันนี้เขาไม่นำคุณพ่อไปตึกหัวใจ...ไม่เป็นไร  เขาบอกให้ตามก็ต้องตามไป สักพัก พยาบาลก็พูดว่า ญาติผู้ป่วยเชิญทางนี้ค่ะ  พยาบาลก็ถามข้อมูลเบื้องต้นผู้ป่วยทุกอย่าง  ดิฉันก็ตอบและให้ข้อมูลที่เป็นจริงทุกอย่างค่ะ 

สุดท้ายพยาบาลคนนั้นก็บอกว่า ผู้ป่วยต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วนนะคะ  เพราะเป็นนิ่วในไต  ดิฉันงง...คุณพ่อไม่เคยมีปัญหาเรื่องนิ่วเรื่องไต 

ดิฉันจึงเรียนพยาบาลคนนั้นว่า...เท่าที่รู้คุณพ่อเป็นโรคหัวใจนะคะ พยาบาลคนนั้นก็งง...

ถามดิฉันว่าคนป่วยชื่ออะไร ...คุณพ่อดิฉันชื่อจวนค่ะ ...

อ้าวไม่ไช่นายถนอมหรือนี่...จากนั้นต่างก็ตกใจ...โทรตามหานายถนอมซะวุ่ยวาย  สาเหตทั้งหลายทั้งปวงเกิดจากเจ้าหน้าที่วางแฟ้มประวัติผิดที่ผิดทาง สลับเปลกันค่ะ  เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เกือบไปแล้ว 

สุขสันต์วันแม่ค่ะ