"มีชีวิตแต่บางมุมขาดชีวา" ผมชอบประโยคนี้ เพราะปัจจุบันหลายองค์กรน่าจะเป็นแบบนี้ "ชินชากับการวางร่างกายบนเก้าอี้ สัมผัสกับโต๊ะทำงานและเอกสาร สายตาจับจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ กลายเป็นความคุ้นชินของชีวิตการทำงาน ในตึกใหญ่ที่เปิดรับผู้คน แต่...กับห่างไกลจินตนาการ"