ในช่วงหนึ่งของชีวิตผมเคยอ่านเรื่องของฑิเบตมาพอสมควร อาจเป็นเพราะอย่างที่คุณหลวงเวชการว่าไว้ ความลึกลับของนิกายตันตรยาน ซึ่งเป็นมหายานเช่นกัน ความลึกลับในเชิงทฤษฎีแต่ปฏิบัติง่าย ความทรงอำนาจของนักบวชหรือลามะ เรื่องของดาไลลามะที่เผยแพร่ออกไป สิ่งเหล่านี้ล้วนดึงดูดใจได้ทั้งสิ้น ท้ายสุดก็สอนให้เป็นคนดีเช่นกัน ปัจจุบันผมกลับมาสนใจสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมากขึ้น พอสรุปได้ว่า การนับถึอพุทธศาสนาแบบหินยาน โดยเฉพาะในประเทศไทย มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมพอสมควร ความลึกลับแบบไทย ฝรั่งมองว่าเป็นเรื่องงมงาย ธรรมมะที่ถึงแก่นถูกมองข้ามคนไทยส่วนใหญ่ที่นับถือพุทธศาสนา ขาดการศึกษาที่ลึกซึ่ง ถูกต้อง ทำให้คนหลงทาง จริงๆ แล้วหากศึกษาให้ดีพุทธแบบหินยานหรือเถรวาท เป็นสิ่งที่น่าดึงดูดใจมากที่สุดครับ (สำหรับผม)