ความเห็น 2128756

107 ปีแห่งรัก หมะเมียะ - เจ้าศุขเกษม

ไกรสิทธิ์ เกษี
IP: xxx.143.153.217
เขียนเมื่อ 

     สวัสดีครับ ครูใหญ่ รู้สึกเสียดายที่ไม่มีโอกาสเรียนรู้วิธีการทำงานในโรงเรียนกับพี่ ทั้งที่พี่คือครูใหญ่ที่เป็นผู้บังคับบัญชาคนแรก ผมยังจดจำอยู่ตลอดเวลา ว่าวิถีของผมช่างแตกต่างจากคนอื่นๆอีกตั้งมากมาย ทุกคนต้องเดินทางไปโรงเรียนเพื่อรายงานตัวเข้ารับตำแหน่งทำหน้าที่ที่ได้รับการบรรจุแต่งตั้ง แต่นายไกรสิทธิ์ เกษี กลับยื่นหนังสือรายงานตัวให้ครูใหญ่ที่หน้า สปอ.เมืองแม่ฮ่องสอน โดยคำแนะนำของป้ากิ่งทอง ซึ่งตอนนั้น ผมเองยังไม่แน่ใจว่าใช่ครูใหญของเราจริงๆหรือเปล่า ยื่นหนังสือไปแล้วยังเป็นกังวลอยู่ตั้งหลายวัน หลังจากยื่นหนังสือให้พี่แล้วก็ซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์คุณครูสุรศักดิ์ ทรัพย์ศรี ไปทำหน้าที่สอนเด็กบ้านหมากกาวยอน กว่าผมจะได้ไปทำหน้าที่ตามที่ได้รับการบรรจุแต่งตั้งจริง ต้องวนเวียนไปอยู่บ้านห้วยตองไปเรียนรู้การทำงานกับท่านครูใหญ่ อุทัย คำกลาง(ตอนนั้นชอบเย้าแหย่กันเล่นๆว่า..คลำกลาง หรือ คากลาง)ผ่านไปอีก หนึ่งปี จึงได้เดินทางถึงไม้สะเป่(21 พฤษภาคม 2531)แต่วันนั้นครูใหญ่เกของผมเปลี่ยนไปแล้ว กลายเป็นครูใหญ่แม้ว ..ทับทิม กวีวัฒน์..เรียบร้อย

     วันนี้ผมได้อ่านเรื่องราวที่คุณพี่ได้ถ่ายทอดแล้วยังนึกเสียดายเวลา ไปอยู่ตั้งหกปีกว่าเพิ่งจะรู้เรื่องหมะเมียะวันที่มานั่งอยู่สระบุรี ได้ฟังเพลงก็บ่อยครั้งแต่ก็ไม่เคยใส่ใจที่จะศึกษาเรื่องราว เพื่อถ่ายทอดไปสู่นักเรียนที่เราสอนเลย มานึกได้อีกที่ก็ค่อนข้างสายแล้วครั้นจะเอามาเล่าให้นักเรียนสระบุรีฟังก็คงจะไม่ซึ้งสักเท่าไร แต่สำหรับผมแล้วซาบซึ้งในความรักของทั้งสองท่านที่สุด

   ต้องขอบคุณพี่มากๆ ที่นำสิ่งดีๆหลายอย่างมาเผยแพร่ และที่สำคัญพี่เป็นกำลังใจให้กับทุกคนเลย ผมอ่านทุกกระทู้ของพี่แล้ว แต่ขอเขียนกระทู้นี้ก่อน แล้วจะเวียนมาเยี่ยมบ่อยๆครับ คุณพี่สบายดีนะครับ   ...ไกรสิทธิ์  เกษี...สพท.สระบุรี 1