วันนี้ดิฉันเพิ่งเข้ามาอ่าน Blog ตอน 3 ทุ่ม เพราะเลิกงานกลับบ้านเอาก็ราว 2 ทุ่ม รู้สึกดีใจและประหลาดใจเป็นอย่างมาก  มากอย่างบอกไม่ถูก ดิฉันไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มานานแล้ว กับการที่มีผู้มาอวยพรวันเกิดอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้งเช่นนี้  แถมไม่รู้เนื้อรู้ตัวเสียด้วย เขินจริงๆค่ะ

Blog เปรียบเสมือนครอบครัวใหญ่ที่แสนอบอุ่นของดิฉัน  มีท่านอาจารย์วิจารณที่เปรียบเสมือนคุณพ่อคอยดูแลใส่ใจไม่เคยห่าง มีท่านอาจารย์วิบูลย์เป็นพี่ใหญ่คอยให้กำลังใจ มีพี่รอง น้องกลาง น้องเล็ก ที่ดิฉันรักใคร่ อยู่เต็มบ้าน ดิฉันรู้สึกเป็นสุขเสียจริงๆ

วันนี้ ช่างเป็นวันที่แสนประทับใจ :)  อยากให้ทุกคนในโลกนี้เป็นเหมือนอย่างคนในโลก Gotoknow.org

กราบขอบพระคุณทุกๆ ท่าน ที่อวยพรวันเกิดแก่ดิฉัน ขอพรอันประเสริฐ จงหวลย้อนคืนแด่ท่านเป็นร้อยเท่าทวีคูณ