ไม่ได้กลับบ้าน นานมาก ๆๆๆๆ มากจนไม่รู้ว่าจะจำใครได้บ้าง

และจะมีใครจำเราได้บ้าง แค่เปิดและพิมพ์เข้ามาเจอคำว่าดอนจิกก็เป็นความสุขที่สุดแล้ว