ดังเวลาที่ผมมีโอกาสอยู่ที่บ้านและได้เห็นต้นไม้ยืนสงบแผ่กิ่งก้านให้ร่มเงา บางทีก็มีนกสองสามตัวบินมาเกาะกิ่งไม้ ส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว หรือเห็นกระรอกตัวเล็ก ๆ วิ่งกระโดดเกาะกิ่งไม้จากต้นนี้ไปต้นนั้น ผมก็มักจะนึกถึงภาพของคุณปู่ คุณย่า คุณพ่อ ที่ได้ปลูกและดูแลต้นไม้เหล่านี้จนค่อย ๆ เติบโตไปตามวันเวลา และสุดท้ายก็เก็บไว้ให้เป็นสิ่งที่แทนความรัก ความห่วงใย ความปรารถนาดีของท่าน ถึงแม้ว่าตอนนี้ท่านได้จากไปไกลแสนไกล  แต่ภาพความทรงจำ ความอบอุ่นในบ้าน ความรู้สึกดี ๆ ก็ยังรับรู้ได้ผ่านอนุสรณ์ต้นไม้แห่งรักนี้เสมอ........

ซาบซึ้งค่ะ..