ผมเคยสัมภาษณ์ชาวไทยเผ่าม้งที่อำเภอแม่อาย เชียงใหม่ ว่า
ทำไมจึงคิดว่าสารพิษในผักจะไม่เป็นอันตรายกับคนบริโภค แต่กลับเป็นอันตรายกับพวกตน หมูที่เขาเลี้ยง ถึงกับต้องแยกแหล่งอาหารออกจากกัน
เขาบอกว่า
คนไทยภูเขาส่วนใหญ่และสัตว์เลี้ยงอ่อนแอต่อสารพิษ ต้องกินอาหารและน้ำสะอาดที่ออกมาจากภูเขาเท่านั้น จึงต้องอยู่บนภูเขา
แต่คนเมืองพื้นล่างเขาแข็งแรง
อาหารและน้ำปนเปื้อนอย่างไรก็กินได้ ไม่มีปัญหา
ที่ผมไม่ทราบว่า จริงหรือเปล่า
- เป็นไปได้ไหมครับ ว่าที่คนบนที่สูงเอง เขาสะสมสารพิษไปมากจนใกล้ถึงจุดวิกฤติ ทำให้รู้สึกไปเองว่าตัวเองอ่อนแอ ในขณะที่คนข้างล่าง ระวังตัวกว่า แม้เจอสารพิษรอบด้าน
1. กำลังคิดว่า คนที่สูง สะสมสารพิษมากแล้ว จึงเปราะบางกว่าคนข้างล่างที่ยังสะสมน้อยกว่า
หรือ
2. เป็นวิธีคิดแบบสีข้างเข้าถูของคนเป็นฆาตกร
ตอนผมเป็นเด็ก มะเร็งเป็นเรื่องไกลตัวมาก หายากมาก
ปัจจุบันนี้ มะเร็งเป็นปัญหาหมายเลข 1 ของประเทศ จึงควรถูกยกเป็นปัญหาสาธารณสุขเบอร์หนึ่งของประเทศ
เรื่องนี้ควรเป็นวาระแห่งชาติเรื่องแรก ๆ เพราะระดับความรุนแรง เป็นการฆาตกรรมหมู่คนทั้งสังคม ระดับ genocide แล้ว
สังคมไทยดัดจริตกับปัญหาสุขภาพสิว ๆ ไร้สาระ แต่กับเรื่องแรง ๆ นี่เงียบเป่าสาก