เรียนท่านอาจารย์โสภณ
- หนูกลับมาอีกครั้งตามสัญญาค่ะอาจารย์ ขอส่งกำลังใจและความริงใจมาให้ทั้งคุณแม่และอาจารย์มีกำลังใจที่ดีนะคะ
- เรื่องบันทึกหนูเขียนไว้เมื่อปีที่แล้วค่ะ เป็นฉบับย่อ แต่เรื่องราวโดยรวมได้เล่าให้ลูกฟังบ้างแล้วเค๊าพูดติดตลกว่า " เข้าใจแล้วล่ะ ที่แท้เจ๊เก็บกดมานาน มิน่าล่ะตอนนี้ถึงได้ชดเชยซะคุ้มเลย " เวลาไปไหนมาไหนด้วยกันคนชอบแซวว่าเหมือนพี่กับน้องเค๊าเลยเรียกแม่ว่า เจ๊ ซะเลย และที่ว่าชดเชยก็คือหนูชอบการเดินทางท่องเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจค่ะตอนเด็กๆไม่มีโอกาสไปไหนเลย โรงเรียนจัดไปเที่ยวไม่เคยได้ไป ตอนนี้ไปทุกที่ที่อยากไป(ยกเว้นเมืองนอกค่ะ ไปแค่ประเทศลาว) กินทุกอย่างที่อยากกิน ซื้อทุกอย่างที่อยากซื้อ และจุนเจือพี่น้อง ลูกหลานด้วย ไปไหนก็กระเตงกันไปเต็มคันรถ โดยรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างเองหมด และนี่ก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งค่ะ สุขที่ได้ให้ (เมื่อต้นปีที่แล้วหนูไถ่ที่นาให้พี่ 2 แปลง รวม 27 ไร่ค่ะ )มันเป็นความสุขที่ยากจะบรรยายค่ะ คิดถึงแม่มากๆ ถ้าท่านอยู่ แม่คงมีความสุขที่สุดค่ะ