แรงบันดาลใจสู่ความสำเร็จในชีวิตของข้าพเจ้า

นางสาวจินตนา บุญเลิศ

รหัส 53223551210

ความสำเร็จต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนเรานั้น จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเจ้าของชีวิตตั้งใจและมุ่งมั่นที่จะสร้างความฝันและจินตนาการของตนเองให้เกิดขึ้น โดยมีความคาดหวังกับเรื่องนั้นๆ และเชื่อมั่นว่าจะต้องเป็นจริงได้ในวันหนึ่งของชีวิตอย่างแน่นอน สิ่งที่จะนำไปสู่ความสำเร็จของชีวิตได้นั้น คือพลังจากภายในตัวของบุคคล ซึ่งเป็นพลังที่จะผลักดันและนำไปสู่จุดหมายของชีวิตอย่างแรงกล้า ก็คือพลังแห่งแรงบันดาลใจ แรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตแต่ละคนจะแตกต่างกัน บางคนจะเริ่มค้นหาเมื่อเกิดความสงสัย และจะค้นพบได้ก็ต่อเมื่อเข้าใจความเป็นจริงในตัวตนของตนเอง จะมีความสุขกับสิ่งที่ได้ค้นพบ จึงกล้าทำในสิ่งที่ตนเองคิดและใช้ความสามารถเพื่อเป็นหนทางไปสู่ความสำเร็จในชีวิต

ข้าพเจ้าเป็นคนหนึ่งที่ใฝ่ฝันสู่ความสำเร็จในหลายๆด้านของชีวิต ด้านที่จะกล่าวถึงนี้คือ ความสำเร็จของด้านการศึกษาระดับปริญญาตรีโดยรวม ทำไมข้าพเจ้าจึงใฝ่ฝันเช่นนั้นเป็นเพราะข้าพเจ้าเกิดในครอบครัวที่ยากจนครอบครัวหนึ่ง ในวัยเด็กในหมู่บ้านของข้าพเจ้าไม่มีใครได้เรียนจบเลยสักคน มีครูประจำโรงเรียนและหมอที่สถานอนามัยเท่านั้นที่มีความรู้ระดับปริญญา ข้าพเจ้าชื่นชมบทบาทของบุคคลเหล่านั้น ซึ่งมีแต่คนต่างถิ่นสุดท้ายก็ต้องย้ายกลับถิ่นฐานเดิมของเขา ข้าพเจ้าอยากเรียนจบและมีงานทำเหมือนพวกเขา ความเป็นไปได้ที่จะได้เรียนจบปริญญาตรียากมากสำหรับข้าพเจ้า เพราะความยากจนของครอบครัวไม่สามารถที่จะส่งเสียให้ข้าพเจ้าเรียนต่อได้หลังจากจบชั้นประถมศึกษา ข้าพเจ้าเป็นเด็กชอบฟังนิทานและอ่านหนังสือเรื่องสั้น มีเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งที่ข้าพเจ้าอ่านเมื่ออายุประมาณ 8-9 ขวบ แล้วก้ออ่านซ้ำเรื่อยๆจนจบชั้นประถมคือ เรื่องสั้นชื่อเรื่องว่า พี่ชาย ข้าพเจ้าอ่านแล้วเกิดความประทับใจมาก แต่ไม่เคยอ่านชื่อผู้แต่งเลยจึงทำให้ข้าพเจ้าไม่เคยทราบชื่อผู้แต่งเรื่องนี้ ข้าพเจ้าชอบตัวละครที่เป็นพี่ชายคนโตซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง พี่ชายคนนี้เขาสามารถวางแผนชีวิตของตนเองและน้องๆ จนประสบผลสำเร็จทางการศึกษาและมีคุณภาพชีวิตระดับสูง น้องสาวของเขาได้เรียนจนจบปริญญาเอกก็มีโดยที่พวกเขาไม่มีพ่อแม่เป็นหลัก พ่อกับแม่ทิ้งพวกเขาไปทำงานที่ต่างถิ่นตั้งแต่น้องคนเล็กพึ่งหัดคลานแล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย พวกเขาต้องช่วยเหลื่อกันเองในหมู่พี่น้องทั้งห้าคน โดยที่พี่ชายคนโตเป็นผู้จัดการและดูแลในทุกๆ เรื่อง ความคิดของพี่สามารถส่งน้อง ๆ ไปสู่ความสำเร็จของชีวิต พวกเขาได้ศึกษาจนจบปริญญามีงานทำและมีครอบครัวที่อบอุ่น ถึงแม้น้องชายคนหนึ่งของเขาได้เรียนจบแค่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก็ตาม ข้าพเจ้ามองภาพโดยรวมของเรื่องมาไว้ที่พี่ชายผู้ที่สร้างความสำเร็จให้กับน้อง ๆ เขาเป็นผู้ที่สร้างความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ในความรู้สึกของข้าพเจ้า ตัวพี่ชายเป็นคนที่สร้างฐานทางการศึกษาให้กับน้อง ๆ เขาเป็นผู้สร้างรากฐานของชีวิตเพื่อการพัฒนาชีวิตที่มั่นคงข้าพเจ้าชื่นชอบตัวเอกของเรื่อง จนถึงขั้นเก็บนำไปฝันและมีจินตนาการอยากเป็นพี่ชายเพื่อจะวางแผนชีวิตการศึกษาของน้อง ๆ ข้าพเจ้าหวังอยากให้น้อง ๆ ได้เรียนระดับปริญญาจนจบอย่างในละคร ข้าพเจ้าอยากให้น้อง ๆ ของข้าพเจ้ามีความรู้ความสามารถไปคนละด้าน เพื่อพัฒนาทุกระบบในชุมชนของข้าพเจ้า แต่ละครกับชีวิตจริงมีความแตกต่างกันในกลไกของชีวิตกับความคิดอยู่แล้ว ข้าพเจ้าจึงค้นหาหนทางที่พอจะเป็นไปได้จริง ข้าพเจ้าเริ่มค้นหาตัวเองเปรียบเทียบกับตัวละคร สิ่งแรกที่แตกต่างชัดเจน คือข้าพเจ้าเป็นผู้หญิงและไม่ใช่ลูกคนโต และข้าพเจ้าโชคดีที่ยังมีพ่อและแม่ ข้าพเจ้ามีพี่น้องทั้งหมด 6 คน ซึ่งมากกว่าตัวละคร ส่วนความยากจนแร้นแค้นเหมือนๆ กัน ที่สำคัญความคิดของพ่อแม่สำหรับการตัดสินใจในเรื่องของชีวิตส่วนใหญ่ในขณะนั้น เป็นไปเพื่อความอยู่รอด ของชีวิต เรื่องปากท้องต้องมาก่อนเรื่องอื่น ต่างจากตัวละครที่ตัวพี่ชายนั้นมีสามารถในการใช้ความคิดและวางแผนโดยที่ไม่มีกรอบอย่างเช่นตัวข้าพเจ้า ปัญหาครอบครัวคือมีรายได้ไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิตฉะนั้นจึงไม่มีส่วนใดที่พ่อแม่จะส่งลูกเรียนต่อได้จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 หรือความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นเมื่อเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 หนทางที่จะมีรายได้คือออกไปทำงานต่างถิ่น พ่อของข้าพเจ้าหาหนทางเพื่อการเรียนต่อของข้าพเจ้า โดยการนำข้าพเจ้าไปฝากกับผู้ใหญ่ในตัวจังหวัดศรีสะเกษท่านหนึ่ง แล้วพ่อของข้าพเจ้าก็บอกกับท่านผู้นั้นว่าข้าพเจ้าชอบเรียนหนังสือและอยากเรียนต่อ แต่ตัวของพ่อไม่สามารถที่จะส่งเสียได้ ผู้ใหญ่ท่านนั้นออกปากว่าจะส่งข้าพเจ้าเรียนจนจบสูงๆ เท่าที่ข้าพเจ้าจะมีสมองเรียนได้แล้วจะต้องกลับมาช่วยดูแลกิจการธุรกิจของท่าน เมื่อจะถึงเวลาเรียนจริงๆ ข้าพเจ้ากลับมีความคิดเดิมขึ้นมา ความคิดที่ต้องการให้น้องๆ ได้เรียนสูงๆเช่นกับเรื่องสั้น เรื่องพี่ชาย ถ้าหากข้าพเจ้าเรียนโดยไม่มีรายได้ แล้วใครที่จะหารายได้ส่งเสียให้น้องๆ เรียนต่อเนื่องจนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ข้าพเจ้าจึงตัดสินใจลาออก เพื่อที่จะวางรากฐานทางด้านการศึกษาในอนาคตให้กับน้องๆ ในครอบครัวและยกฐานะครอบครัวของข้าพเจ้าให้ดีขึ้น

ดังนั้นข้าพเจ้าจึงมีความคิดว่า ทุกคนควรกล้าที่จะลงมือทำในสิ่งที่ตนเองใฝ่ฝัน เพื่อจะนำพาชีวิตไปสู่ความสำเร็จโดยไม่จำกัดเวลา หากพยายามสุดความสามารถเพื่อไปสู่ความฝันของตนแล้วแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ก็จงอย่าท้อแท้กับปัญหาและอุปสรรคต่างๆที่เกิดขึ้น ให้นำปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้นนั้นมาเป็นบทเรียนสำคัญของชีวิตที่จะต้องเรียนรู้และแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาด เพื่อเป็นหนทางไปสู่ความสำเร็จของชีวิตให้จงได้ ดังเช่นคำสุภาษิตที่กล่าวไว้ว่า “ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น”