ครูเอสัมผัสมุมมืดของชีวิตมาหลายครั้ง  มีช่วงหนึ่งที่ทำชีวิตเปลี่ยนซึ่งถือว่าหนักหนาสาหัสเอาการทีเดียว  ไม่รู้อะไรดลใจให้เราพลาดไปขนาดนั้น  ครูเอกับพ่อน้องบูมเป็นครูด้วยกัน  บรรจุอยู่ไกลปืนเที่ยง ประจวบครูเอโชคดีได้ตามโครงการครูคืนถิ่น ( บ้านเกิดของพ่อน้องบูม )เลยได้ย้ายก่อน  เริ่มตั้งท้องน้องบูม แต่ด้วยเงินเดือนอันน้อยนิดทำให้เราต้องทำอาชีพเสริม พ่อน้องบูมสนใจการเลี้ยงหมูป่าค่ะ แต่ด้วยครูเอไม่ชอบอาชีพที่เกี่ยวข้องกับสัตว์เท่าไร  เคยขอไว้ก่อนจะเลี้ยงว่า เราจะไม่ฆ่าเขานะ  ที่บ้านไม่ชอบ ไม่ทำปาบได้ไหม เขาตกลงด้วยความอยากเลี้ยง ครูก็ไม่ว่า เพราะเลี้ยงไว้เพื่อดู นานวันเข้าจำนวนหมูป่าก็เพิ่งขึ้น มันมีลูกเล็กๆน่ารักมากเลย ลายแตงไทย ครูเอตั้งชื่อให้มันด้วยค่ะ  วันหนึ่งจำนวนหมุป่าก็เพิ่มขึ้น มีคนขอซื้อเขาก็เลยขายไปในราคาที่สูง มันได้เงินมาก เจ้าของเดิมก็ไม่อยากเลี้ยงเลยปล่อยให้เราเอามาเลี้ยงแล้วมีเงินค่อยหามาคืน ทำให้พ่อน้องบูมไปเอาพ่อพันธุ์หมูป่าแท้ๆมาเลี้ยง  เขาบอกครูเอว่า  ขอตัดสิ้นใจเป็นครั้งสุดท้าย ครูเอไม่มีคำพูดต่อ  ....จำใจต้องยอม แล้ววันนี้ครูเอก็เหลือแต่ชีวิตของตัวเอง และลูกเท่านั้นค่ะ