ผมก็รู้สึกผิดครับที่ครั้งสุดท้ายท่านได้โทรมาหาผมว่า ว่างรึเปล่า จะชวนไปรพ.ยะลา ไปหาหมอ...ผมก็มีฮาลาเกาะห์ที่มัสยิด ก็ตอบว่ามีฮาลาเกาะห์..ก็เลยไม่ได้คิดมัตให้ท่าน..

ผมก็ถือว่าเป็นลูกเป็นหลานคนหนึ่งของท่าน ซึ่งสมัยที่อยู่ปารามีแตก็ได้ร่วมกินข้าวด้วยกัน เล่นกีฬาด้วยกัน ท่านรักษาสุขภาพมากครับ  ท่านยังสละเวลาขับรถจยย.ไปวิ่งที่ศูนย์เยาวชน ยะลา เวลามีงานฉลองอรัยก็ไม่ผลาด(ซุปเป็ด) พอมาอยู่ที่โสร่ง ยังซื้อที่ดินใกล้ๆกัน ก็ที่ดินบริหารจัดการโดยดร.อันนาน ว่าจะสร้างบ้านด้วยกันเลย ท่านเป็นคนธรรมดาๆดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย เป็นแบบอย่างที่ดีครับ ก็ ขออัลลอฮฺทรงเมตตาและให้อภัยแด่ท่านด้วย  อามีน..