สวัสดีครับ  ผมมีประสบการณ์เรื่องเด็กติดเกมครับ  แต่แก้ไม่ได้ทุกคนครับ แต่ก็ดีกว่าไม่แก้  ผมใหห้ครูนำรายชื่อมาให้ผมที่พบว่าแต่ละรายติดเกม มาฟังผมอธิบาย  ผมจะไม่เป็นศัตรูกับเกม แต่ผมบอกว่าทุกวันเลิกเรียนทุกคนต้องมาพบครูที่ห้องสมุดเราจะเล่นเกมกันวันละ 60 นาทีทุกวัน  ผมจะเล่นด้วยร่วมกับนกเรียน  โดยฝึกการหาเกมที่เป็นวิชาการมาให้เล่น  ใช้วิธีการนี้อยู่ 1 ภาคเรียนเวลาผมไม่อยู่ก็มอบหมายให้คนมาแทน  ในการเล่นเกม นักเรียนต้องบันทึกด้วยว่า เล่นเกมอะไร และได้อะไรทุกคน พบว่านักเรียนไปเล่นตอบคำถามในรายวิชาที่เรียนประจำมากที่สุด ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย คณิตศาสตร์  โดยตอบว่าถ้าเล่นเกมอื่น ๆ จะบันทึกยาก คือผลที่ได้ไม่รู้จะเขียนว่าได้อะไรนั่นเอง  ผมลืมบอกไปว่า เด็กที่ผมมีรายชื่อ 63 คน แต่ผมคัดที่เหลือขอจริง ๆ มา25 คนมาเล่นเกมตามวิธีการที่ผมคิด  ได้ผลเลิกเล่นเกมเลย 18 คน ที่เหลือยังกลับไปเล่นเกมอีก  แต่อย่างไรก้ตามการดึงเด็กมาได้ 18 คนจาก 25 คนก็ถือว่ามหาศาล  แต่อย่าลืมนะครับ คนที่ทำได้อย่างนี้ต้องมีอำนาจและบารมีครับ  ทำไมผมทำได้ละครับ เพราะผมเป็นผู้อำนวยการ ผมเป็นผู้นำ  ผมต้อง ผมต้องช่วยแก้ปัญหาร่วมกับครูทุกกรณี   แต่ถ้าผู้อำนวยการไม่เห็นความสำคัญในปัญหาปล่อยให้ครูแก้กันเอง  สำเร็จยากครับ  บันทึกของคุณมีโอกาสทำให้คนที่มีประเด็นนี้ได้อ่านและแสดงความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ได้มาก  ตัวอย่างที่ผมยกมาให้เห็นก็น่าจะเป็นแนวทางได้อีกทางหนึ่งได้    ขอบคุณที่แบ่งปันครับ