สวัสดีเจ๊า คุณครูชุมชน คนธรรมดา

              เห็นต้นมะขามหลายชั่วอายุคนถูกตัดแล้วใจหาย  เพราะเรามีความผูกพันกับต้นไม้ค่ะ รู้คุณค่าต้นไม้ให้ที่ให้ความร่มรื่น ช่วยบังแดดลม เป็นที่อยู่ของนก กระรอก เป็นอาหาร ฯลฯ  

            สมัยก่อนเมื่อเดินทางออกจากหมู่บ้านไปธุระมักจะเดินเท้า ตอนขากลับก็จะเอายอดต้นไม้ที่สูงที่สุดในหมู่บ้านคือต้นขะจาวเป็นที่หมาย ผู้ใหญ่ก็จะให้กำลังเด็กๆว่าเห็นยอดต้นขะจาวใกล้เข้ามาแล้ว  เดี๋ยวก็จะถึง 

ปัจจุบันต้นขะจาวถูกตัดทอนลงมาก มีตึกสูงๆขึ้นอยู่ทั่วไป เมื่อขับรถอยู่บนถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ มองเข้ามาบริเวณที่ตั้งของหมู่บ้าน ไม่เห็นต้นขะจาวสัญลักษณ์ของหมู่บ้านอีกต่อไป    สิ่งต่างๆที่หายไปพร้อมกับความสูงของต้นขะจาว คือไม่เคยได้ยินเสียงนกเหมือนในสมัยที่เรายังเป็นเด็กอยู่เลย 

        ทุกวันนี้ถ้าว่างๆ KRUDALA ก็นอนดูต้นไม้หลังบ้านที่ยังเหลือ ต้นขะจาวยอดด้วน เห็นแล้วก็เข้าใจถึงความจำเป็น แต่ก็ยังเสียดายค่ะ

                                       ขอบคุณที่มาแวะเยี่ยมแสดงความคิดเห็นนะคะ