สวัสดีครับพี่ครูคิม

มันทำให้ผมคิดถึงคำสอนของหลวงตาแพร เยื่อไม้ ที่ว่า

อันเวลาและวารี มิได้มีจะคอยใคร

เรือเมล์และรถไฟก็ไปตามเวลา

โอ้เอ้และอืดอาดมักจะพลาดปรารถนา

พลาดแล้วจะโสกา อนิจจาเราช้าไป

และอีกตอนที่ว่า

อันเงินทองหล่นหายย้อนไปหา

ยังมีค่าหวังพบประสบผล

แต่คืนวันผ่านมาอย่าปรารม

จะนิยมย้อนหลังอย่าหวังเลย ฯ

ส่วนตัวที่เห็นภาพคือ อยากจะย้อนเวลาครับ แต่คงเป็นไปไม่ได้...ฯ