ขอแสดงความคิดเห็นอีกทางหนึ่งครับ...

เป็นงานเขียนที่ดีครับ..เพราะเขียนจากประสบการณ์ทีเกิดขึ้นจริงในวงการศึกษาไทย ระบบการศึกษาไทยมีการลองผิดลองถูกเรื่อยมา โดยเฉพาะในเรื่องของระเบียบที่ปฏิบัติต่อเด็กและปฏิบัติต่อครู นโยบายที่เป็นแบบหอคอยงาช้าง หรือบทเรียนจากต่างประเทศถูกนำมาใช้ในระบบการศึกษาไทย หลายอย่างไม่เป็นผล เพราะระบบสังคมแตกต่างกัน...เช่น การประเมินบุคคลเพื่อเลื่อนวิทยฐานะ..ระบบการประกันคุณภาพการศึกษา...ผมคงไม่พูดเยอะไปกว่านี้..เพราะวงการวิชาชีพครูรู้ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่แตกต่างกัน..แต่อย่างไรก็ตามในใจลึกๆ ของผม ..ยังหวังว่าอนาคตการศึกษาไทยและของเด็กไทยจะดีขึ้นไปเรื่อยๆ...เด็กบ้านนอก ในหมู่บ้าน ในอำเภอห่างไกลจะมีความรู้ และกระบวนการเรียนรู้ที่ใกล้เคืองกับเด็กที่เรียนโรงเรียนประจำจังหวัด...ทุกทีสามารถเรียนรู้ มีองค์ความรู้และประสบการณ์ที่เป็นประโยชน์ต่อนักเรียนได้เหมือนกัน

ชอบคำคมช่วงท้ายครับ..ขอบคุณที่เขียนบทความนี้ให้ทุกคนได้อ่านครับ