อ้อ..ใช่เลยครับ
เพลงนี้ ผมชอบมาก แต่ส่วนใหญ่จะได้ยินในเวอร์ชั่นของอาจารย์เทพพร เพชรอุบล

เพลงๆ นี้ ถือเป็นบทเรียนหนึ่งเรื่องได้ดีทีเดียว ให้นักเรียนคัดชื่อของพืชผัก, สัตว์ต่างๆ ที่เห็นในท้องทุ่งอีสาน  รวมถึงการสอนให้เห็นคุณค่าของศิลปะ/วรรณศิลป์ โดยเฉพาะการใช้ภาษาถิ่นในเพลง ตลอดจนการเลียนเสียงธรรมชาติ...

ผมฟังเพลงนี้ที่ไหน,เมื่อไหร่ ผมจะรู้สึกโหยหาบ้านเกิดเสมอ
ยิ่งได้ฟังในต่างจังหวัด ยิ่งหวนคิดถึงการอยากกลับบ้าน

เมื่อสามปีที่แล้ว  ไปร่วมชมการประกวดวงโปงลางที่กรุงเทพฯ
ขณะที่มีการร้องเพลงนี้บนเวที  ผมแอบเห็นหญิงวัยกลางคนสองคนยืนฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ ไม่นานนักเห็นซับน้ำตาแบบไม่อาย  ซึ่งผมก็ถามว่าเป็นอะไร...

ทั้งสองคนบอกว่า....คิดถึงบ้าน...ห่างบ้านมานาน...มาทำงานอยู่กรุงเทพฯ...