สวัสดีค่ะอาจารย์
- แวะมาติดตามการตอบคอมเม้นท์ของอาจารย์ค่ะ
- เจอเม้นท์ตอบของอาจารย์แล้วอดไม่ได้ที่จะเสวนาด้วย
ผมเป็นคนลูกทุ่งทั้งหัวใจเลยก็ว่าได้
ชอบนิยายของไม้เมืองเดิม..
หลงรักตำนานรักแห่งทุ่งแสนแสบของเจ้าขวัญกับเจ้าเรียม..ในความเป็นอีสานก็หลงรักบักคูนในนวนิยายเรื่องลูกอีสาน ของลุงคำพูน บุญทวี
หลงรักเจ้าคำอ้าย จากนวนิยายเรื่องคำอ้ายของยงค์ ยโสธร...
หลงรักเพลงอีสานบ้านเฮาของครูเพลงเทพพร เพชรอุบล..และอื่นๆ อีกมากมาย...ซึ่งสิ่งเหล่านี้ คือกลิ่นแห่งรากเหง้าของแผ่นดินเกิดล้วนๆ
- ทั้งหลายทั้งปวงที่อาจารย์กล่าวมา ทำให้ไม่แปลกใจเลยสักนิดว่า....
- ทำไมงานเขียนของอาจารย์ถึงได้น่าอ่าน อ่านแล้วเพลิดเพลิน มีกลวิธีในการสอดแทรกแนวคิดแง่งามไว้ให้ได้คิดเสมอ
- และงานเขียนที่อาจารย์กล่าวถึง ก็เป็นงานเขียนที่อิงจันทร์ได้สัมผัสมาแล้วอย่างละเอียดบ้าง ไม่ละเอียดบ้าง โดยเฉพาะลูกอีสาน ของคำพูน บุญทวี
- เพลงอีสานที่ครูอิงชอบ ชอบฟังเพลงของบานเย็น รากแก่น อังคนางค์ คูณไชย ค่ะ ได้กลิ่นไอของอีสานดีแท้ ๆ โดยเฉพาะเพลงนี้ค่ะ
- อีสานบ้าเฮา-อังคนางค์ - บานเย็น
- ขอบพระคุณค่ะ ครูอิงมีความสุขมากค่ะที่ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่องบ้านนอกคอกนา และเรื่องเพลง
- มีความรู้สึกว่าบล็อกเพลงที่ทำอยู่นั้น ไม่ใช่เรื่องไร้สาระจนเกินไปค่ะ
