ขอบพระคุณท่านอาจารย์วิจารณ์ที่กรุณาแลกเปลี่ยนเรียนรู้บทความที่น่าสนใจและให้ความรู้อย่างมากสำหรับผมครับ และฝากขอบคุณไปยังท่านศาสตราจารย์ ดร.ภาวิช ทองโรจน์ ผู้เขียนบทความด้วยครับ

ในประเด็นสุดท้ายของบทความตอนที่ 1 นี้ ในส่วนของบทบาทของผู้แทนนักศึกษาในสภามหาวิทยาลัย เป็นบทบาทที่น่าสนใจมากและผมอยากจะให้ทางผู้ที่เกี่ยวข้องกับกิจการสภามหาวิทยาลัย explore ความเป็นไปได้ดูครับ (หรือหากไม่สามารถทำได้เพราะติดขัดข้อกฎหมาย อาจพิจารณารูปแบบอื่นที่สามารถดึงเอาผู้แทนนักศึกษาเข้ามาให้ข้อมูลและร่วมกำหนดเส้นทางของมหาวิทยาลัยได้) เนื่องจากที่ผมสังเกตเห็นใน University of Minnesota ที่ผมเรียนอยู่นั้น ผู้แทนนักศึกษามีบทบาทสำคัญมากที่จะช่วยรักษาผลประโยชน์ของนักศึกษา ซึ่งถือเป็น primary customers ของมหาวิทยาลัย และช่วย balance มุมมองในเชิงนโยบายได้มาก

บทบาทนี้ เสริมกันกับบทบาทของ student governments (สโมสรนักศึกษาต่างๆ) แต่ student governments ได้แค่พูดเสียงดัง แต่ไม่สามารถ influence ผู้บริหารมหาวิทยาลัยได้โดยตรง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมหาวิทยาลัยมีวัฒนธรรมการบริหารงานแบบ top-down เด่น) แต่ซึ่งผมเห็นความสำคัญของบทบาทนักศึกษานี้ในช่วงที่การศึกษาในมหาวิทยาลัยในสหรัฐฯ มีแรงกดดันเยอะมาก เช่น เรื่อง tuition fees & financial aids หรือเรื่องกฎระเบียบของมหาวิทยาลัยที่อาจส่งผลกระทบต่อนักศึกษา ไปจนถึงเรื่องการ inject issues สำคัญๆ ที่เกี่ยวข้องกับนักศึกษาเข้าไปใน governing body ของมหาวิทยาลัย และอาจประโยชน์ในการ formulate strategies ของมหาวิทยาลัยอย่างครอบคลุมและรอบด้านขึ้นได้ครับ นอกจากนี้ ผลพลอยได้ก็คือเราจะได้นักศึกษาที่ได้สัมผัสงานด้านการบริหารองค์กรตั้งแต่เนิ่นๆ ซึ่งก็จะเป็นกำลังสำคัญไม่ว่าสำหรับองค์กรไหนที่เด็กคนนี้ไปอยู่ และสังคมโดยรวมไปในตัวครับ (หรือแม้กระทั่งโอกาส recruit เด็ก "มีแวว" เข้าทำงานในมหาวิทยาลัยตัวเอง) เท่ากับเป็นการยิงนกครั้งเดียวได้นกสามหรือสี่ตัวครับ

แน่นอนว่าคงต้องขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้แทนนักศึกษาคนนี้ด้วย นอกจากนี้ บทบาทที่เหมาะสมและความเป็นไปได้อาจจะแตกต่างกันไปในแต่ละมหาวิทยาลัย และอาจจะต้องมีผู้ใหญ่คอยเป็น mentor ให้พอสมควร แต่ผมอยากจะ address ประเด็นที่ ศ.ดร.ภาวิช กล่าวว่า ประเด็นนี้ ยังไม่มีใคร "กล้าดำริ" ว่า ถ้าไม่มีใคร "กล้า" ทำอะไรนอกกรอบเสียเลย เราก็จะ conform ตามรูปแบบการทำงานเดิมๆ ที่อาจมีข้อจำกัด.....What do we have to lose ครับ? ผมถามใหม่ครับ..What are we afraid to lose ครับ? A vote in the council? A different point of view? A louder student voice? หรือ A waste of time & effort? ถ้าสมมติเราลอง explore และ experiment จนได้ model ที่เหมาะสมที่สุดในการ involve student representatives ในบทบาทเชิง governance ของมหาวิทยาลัย ผมว่า benefits มันคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มต่อมหาวิทยาลัยและสังคมครับ

ด้วยความเคารพ และขอบคุณท่านอาจารย์มา ณ โอกาสนี้ครับ