สวัสดีค่ะ
- อ่านบันทึกนี้แล้วสุขใจเสมอ...ขอขอบคุณนะคะที่มีบันทึกดีๆให้อ่าน
- ตัวพี่เองก็ลูกหลานชาวนา...กลิ่นเหงื่อของพ่อยังอยู่ในความคิดคำนึงเสมอมา
- จากบ้านมานานวันอาจารย์มาถ่ายทอดความรู้สึกทำให้ใจหายทุกครั้ง
- ได้แต่ให้สัญญากับตัวเองไว้ว่าคงอีกไม่นานเราคงได้กลับไปรับใช้คนบ้านเราบ้าง
- โดยเฉพาะพ่อที่รอคอยอยู่ข้างหลัง....ดูแล้วชาวนาภาคไหนๆก็เหมือนกันนะคะ