โยมแก้ว โยมธนา และโยมนุ

"ความเงียบ" เป็นเสียงที่ล้ำค่าสำหรับใครสักคนที่ต้องการความ "สงบ" หารู้ไม่ว่า ความเงียบและความสงบเป็นเรื่องเดียวกัน คือ "เรื่องสันติภายใน"  แต่เป็นเรื่องที่แปลก (สำหรับบางคน) เพราะบางคนกลัว และขยาดความเงียบ และไม่ปรารถนาที่จะสัมผัสความเงียบ

อย่างไรก็ดี เราอาจจะต้องขอบคุณ "เสียงที่ดังกระหึ่ม" เพราะมิฉะนั้น เราก็ไม่ทราบเลยว่า เสียงแห่งความเงียบมีคุณค่ากับชีวิตของเรามากมายเพียงใด  ตัวอย่างที่ชัดเจนในเรื่องนี้คือ "พระพุทธเจ้า"  เพราะพระองค์ที่ฟังเสียงขับกล่อมดนตรีของนางสนมมาหลายปี จนทำให้เกิดการแสวงหา "เสียงแห่งความเงียบ" ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน

ป่าแห่งนี้ทำให้พระองค์ได้ฟังเสียงแห่งความเงียบได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ในที่สุดแล้ว พระองค์ก็ได้สดับ "เสียงแห่งสันติภาพที่ดังก้องกังวาลอยู่ในดวงจิตของพระองค์เอง"  ขอบคุณสำหรับแบบอย่างที่ดี (Best Practice) ที่ทำให้เราได้เรียนรู้และดำรงตนตามสายธารวิถีแห่งการตื่นรู้