ขอบคุณคุณใบตองมากครับ สำหรับความคิดเห็น ผมเองก็ไม่เข้าใจหรอกครับว่าสิทธิเด็กมันคืออะไรแน่ พูดตามตรง ผมว่าผมเองก็เคยละเมิดสิทธิเด็กมาเยอะ ก็ไม่ใช่คนดีอะไรหรอกครับ เพียงแต่ผมเห็นว่าเราไม่ควรปิดกั้นให้สิทธิเด็กมีนิยามเดียว โดยที่ผ่านมาผู้ที่นิยามคำว่า "สิทธิ" ทั้งหลาย โดยมากจะผูกขาดความรู้โดยชนชั้นปกครอง หรือชนชั้นกลางอย่างผม อย่างเราๆท่านๆนี่แหละ รวมไปถึงองค์กรผู้เชี่ยวชาญทั้งหลาย
ผมไม่ได้คิดว่าวัฒนธรรมชุมชนมันจะโรแมนติกไปหมดหรอกนะครับ แต่เท่าที่สัมผัส ผมว่ามันละเอียดอ่อนโยนกว่าที่หลายๆคนเข้าใจเยอะ ซึ่งตรงนี้มันอธิบายลำบาก เหมือนกับจะให้เขียนบรรยายว่าดอกกุหลาบมันหอมอย่างไร มันก็บรรยายยาก
และหน้าที่ของผมในฐานะนักวิชาการ ก็ไม่ได้ชี้ถูกชี้ผิดอะไร เพียงแต่อยากจะบอกกับใครๆว่าช่วยกรุณาเปิดพื้นที่ให้ชาวบ้านธรรมดาๆได้ออกมาสร้างนิยามเรื่องต่างๆในมุมมองและวิธีคิดของพวกเขาเองบ้าง อย่างเรื่องสิทธิเด็กนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งในนั้นด้วย
มีการครอบงำทางสังคมหลายประการที่แฝงมากับการศึกษาโดยที่เรามักไม่รู้ตัวนะครับ หรือบางคนอาจจะรู้ตัว แต่ก็ไม่รู้จะถอยจากตรงนั้นได้อย่างไรเพราะอำนาจ หน้าที่ ผลประโยชน์มันพันธนาการอยู่ อย่างเพลงเด็กเอ๋ยเด็กดี ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกันนี่มีใครตั้งคำถามกันสักเท่าไรครับว่า มันสร้างโดยใคร บริบทของเพลงนี้เป็นอย่างไร เกิดขึ้นมาสมัยไหน แล้วมันสอดรับกับความจำเป็นของเด็กและเยาวชนอย่างไร ฯลฯ ในความเห็นส่วนตัวของผม ซึ่งยังไม่ได้มีการวิจัยอะไร ก็เห็นว่า เพลงนี้ ดูเผินๆก็ดีนะครับ แต่ในแง่ของความสัมพันธ์เชิงอำนาจ หรือแนวเศรษฐศาสตร์การเมืองแล้ว เป็นนวัตกรรมที่รัฐสร้างขึ้นมาใช้เป็นเครื่องมือบริหารจัดการเด็กให้ศิโรราปกับระเบียบต่างที่รัฐสร้างขึ้น โดยไม่ต้องวิพากษ์วิจารณ์ครู วิจารณ์รัฐ วิจารณ์ชาติ เด็กไทยคนไหนเป็นนักวิจารณ์สังคม วิจารณ์ครู วิจารณ์รัฐ วิจารณ์นายก แล้วรัฐยกย่องบ้างครับ
ฟันธงเลยครับว่า เพลงเด็กเอ๋ยเด็กดีมีเนื้อหาอนุรักษ์นิยม และชาตินิยมสุดขั้วซ่อนอยู่ เพียงแต่ใครจะมองเห็นหรือไม่ และจะกล้าแหกคอกหรือไม่
แถมเพลงนี้ยังมีเวอร์ชั่นเดียว เด็กแถวบ้านผมเอาไปแปลงเนื้อเป็นตลกโปกฮา นี่สิทธิของเขาไหม แต่ถ้าให้เขาเอาไปร้องหน้าเสาธง คงหนีไม่พ้นถูกครูทำโทษ และถูกสังคมผู้ใหญ่ลงโทษ
กลับมาถามกันอีกทีเถอะครับ ว่าเราต้องการให้ประเทศมีเยาวชนแบบไหน แล้วจริงๆพวกเขาและเธอเข้าใจ และอยากทำอะไร
การใช่ถ้อยคำตรงไปตรงมาของผมอาจจะดูเหมือนคำด่า แต่ถ้าด่าด้วยสาระ ด้วยเจตนาที่บริสุทธิ์ใจ ด้วยอยากเห็นสังคมเคารพเสียงที่หลากหลายมากขึ้นได้ ก็น่าจะดีกว่าปากปราศรัย น้ำใจเชือดคอ ว่าไหม?
สุดแล้วแต่ใครจะเอาไปตีความนะครับ