เรียนอาจารย์ครับ ..เพิ่งอ่านKM ฉบับขับเคลื่อน LOของอาจารย์ เสร็จเมื่อ ซัก 2อาทิตย์ที่ผ่านมา โดนดีครับ แล้วก็ได้ไปเป็นคณะทำงานคุณอำนวยร่วมกับเพื่อนๆทีมรักลูก ในเวทีสัมมนาถอดบทเรียนประจำปีของคณะคุณอำนวยชุมชน ในโครงการเล่านิทานอ่านและเล่นกับลูกฯ ในเวทีใช้กระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Participatory Learning) เป็นเครื่องมือหลัก ซึ่งในมุมของผมมันเป็นเรื่องเดียวกันกับ KM ที่ท่านอาจารย์ได้กรุณาแบ่งปันมาโดยตลอด ได้ เห็นพลังของเวทีแล้วก็เป็นปลื้ม อิ่มเอมไปกับเวที(เกือบ200คน) สุภาพสตรีที่ร่วมเวทีท่านหนึ่งออกมาสะท้อนความรุ้สึกและสิ่งที่ได้จากเวทีอย่างมีชีวิตชีวา เธอบอกว่า "เห็นทางรอดประเทศไทยแล้ว" ....และผมได้คุยส่วนตัวกับคุณหมออนามัยท่านหนึ่งจากจ.บุรีรัมย์ โดยถามเธอว่า "เธอเรียนรู้อะไรจากการเข้ามาร่วมในโครงการนี้..?" เธอบอกว่า "เรียนรู้ว่าที่ผ่านมาเธอใช้ความรู้มากเกินไป เพราะเธอฝึกอบรมมาเยอะเหลือเกิน แต่ในโครงการนี้ได้เปิดพื้นที่ให้คนตัวเล็กตัวน้อยได้ร่วมกันสร้างความรุ้จากประสบการณ์ตรงของแต่ละคน ซึ่งนำไปสู่พลังของทั้งบุคคลและของทีมซึ่งเธอไม่เคยเจอมาก่อน เธอในฐานะข้าราชการผู้มุ่งมั่นและผ่านแรงเสียดทานจนเกือบจะถอดใจเธอบอกว่าเธอพบหนทางแล้วครับ" ซึ่งในมุมของผมผมตีความว่าคือหนทางที่ทำให้ทั้งชีวิตส่วนตัว ชีวิตการทำงาน และการเรียนรู้ดำเนินไปด้วยกันอย่างมีพลังและความสุข.... ในฐานะอดีตข้าราชการ ในฐานะลูกศิษย์ของอาจารย์(แอบโมเมเลยครับ) ในฐานะคนไทยและมนุษย์ธรรมดาตัวเล็กๆคนหนึ่งขอเป็นกำลังใจและจะเฝ้าติดตามเรียนรู้จากอาจารย์ต่อไปครับ