กราบนมัสการพระอาจารย์ครับ

กราบขอบพระคุณพระอาจารย์ครับ สำหรับสาราณียธรรมที่พระอาจารย์มีให้กับพวกผมนิสิตป.โท(ภาคพิเศษ)รุ่น๒๒ อย่างเสมอมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา บรรยากาศที่ มจร.ก็เงียบๆ เหงาๆ เพราะรู้สึกนึกถึงพระอาจารย์ครับ โดยเฉพาะกับหัวข้อบรรยาย "การประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรมในการเสริมสร้างมนุษยสัมพันธ์" ที่พวกเราเตรียมตัวมาฟังกันอย่างใจจดใจจ่อเพราะ "สาราณียธรรม" เป็นคำที่พระอาจารย์ลงท้ายทุกครั้งในการสื่อสารกันผ่าน สื่ออิเล็กทรอนิคส์ น่ะครับ...

อย่างไรก็ตาม ก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้มีส่วนร่วมแบ่งปันประสบการณ์กับพระอาจารย์ในชั่วโมงเรียน "พระพุทธศาสนากับศาสตร์สมัยใหม่" เมื่อโอกาศอำนวยครับผม

เห็นรูปถ่ายที่พระอาจารย์ส่งมาให้ดูแล้วก็นึกถึงตอนที่บินไปพักที่นู่นครับ...ทางบ.การบินไทยจัดให้พักที่โรงแรม Grand Copthorne (จำชื่อถนนไม่ได้ครับ แต่อยู่ไม่ห่างจากท่าอากาศยานเท่าไร)...และเอกลักษณ์หนึ่งที่โดดเด่นของชาวสิงคโปร์ก็คือ สำเนียงที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาครับ "Singlish" คือจะลงท้ายทุกประโยคว่า หล้า....โดยใช้โทนเสียงที่สูงและต่ำสลับกันไปทีละคำพูด ฟังแล้วรู้เลยครับ...คนสิงคโปร์

สานุ มหัทธนาดุลย์ (นิสิตป.โท ภาคพิเศษ รุ่น๒๒ มจร.)