'' ชีวิตคนเรานั้นแสนงดงาม ยามเมื่อได้ครูดี ย่อมมีศักดิ์ศรีและคุณค่า.....''

......................................................................................................

ชีวิตงดงาม ดั่งดอกไม้ลานอิงจันทร์

เคียงตะวันเดินสู่ภูผาสูง

ลานดินกว้างหยุดนั่งนอนเอื้อมมือจูง

อีกพยุงลุกขึ้นเดินชมเดือนดาว

....

เดือนกับดาวเคียงคู่บนลานกว้าง

ลานที่สร้างงานสืบสานกวีศรี

บ้านนี้มีความรักเพราะรักดี

ลูกไม้มีแม่อิงจันทร์เป็นครูเรียน

.....

เด็ดดอกไม้บนดวงดาวนั้นแสนยาก

ดาวมีมากกระจายเต็มท้องฟ้า

เอื้มมมือถึงเพราะคำนึงดวงดารา

แสงนำพาด้วยความเพียรเรียนดีงาม

......

กลอนกวีบทนี้มีความหมาย

มอบให้นายร้อยดวงดาวเคียงบนบ่า

ภาพประทับความทรงจำนำคุณค่า

เป็นภาพน่ายกย่องสรรเสริญเอย......

.....

(ภาคประทับใจนายร้อยหนุ่ม )