คุณณัฐ ต้องบอกว่ารู้สึกดีที่คุณๆได้เข้ามาอ่านบันทึกนี้ เหตุที่ไม่ค่อยมีบันทึกในช่วงนี้เพราะไม่ค่อยมีเวลานะคุณโยม พูดเล่นหรือเปล่าคุณณัฐ ที่ว่ารอบวชอยู่ แต่เอ๊ะดูเหมือนว่าอาตมาจะไม่เฉลียวสักกะหน่อยที่เชิญแต่สุภาพบุรุษ เอาเป็นว่าขออภัยไว้ ณ ที่นี้ก็แล้วกัน ถือโอกาศเชิญชวนท่านสุภาพสตรีด้วยเพื่อช่วยกันสืบต่อพระศาสนา

เวลาช่วงหน้าก่อนเข้าพรรษาอย่างนี้ ชาวพุทธรุ่นดึกมักจะกระวนกระวายอยู่ไม่น้อยเฝ้าเพียรแต่ภาวนาให้พระมาอยู่จำพรรษาที่วัดบ้านตัวเอง บรรยากาศวัดบ้านนอกขาดพระหรือมีพระไม่พอที่เข้าอยู่จำพรรษาดั่งว่ามา ถ้าจะให้เห็นชัดต้องมาดูตามบ้านนอก หรืออยากให้เห็นชัดกว่านั้นก็ต้องบอกว่าบวชครับ จะได้เห็นชัดด้วยตนเองเหมือนผมนี่ เวลาไปเยี่ยมเพื่อนๆหรือญาติโยมที่ต่างๆมักจะถูกนิมนต์ให้อยู่ประจำที่วัดบ้านนั้นเรื่องแบบนี้พระคุณเจ้าทุกท่านคงจะคุ้นเคยดี

ญาติโยมมักจะอ้อนวอนแกมบังคับเพราะอยากให้เราอยู่กับเขา โดยเฉพาะคนเฒ่าแก่ที่ชีวิตเหลือน้อยเวลาเห็นพระต่างถิ่นมาก็ดีใจเพราะชีวิตย่างก้าวเข้าสู่ความตายทุกทีๆนั้น ไม่อาลัยใยดีกับร่างกายวัตถุมากนัก อาตมานึกเดาเอาว่าชีวิตของคนที่รู้ตัวว่าอยู่ได้อีกไม่นานนั้นก็คงปราถนาอยากมีที่พึ่งทางใจ อยากให้ใจมีความสงบสุข บริบูรณ์ เติมเต็มส่วนที่ยังขาดเหลือสิ่งที่โหยหาไม่เคยพบตลอดชีวิตของเขาก่อนตาย

เมื่อเห็นสัญลักษณ์ของพระมาใกล้ๆท่านเหล่านั้นก็พลอยปลื้มใจ สังเกตุง่ายมากตามใบหน้าของคนเฒ่าแก่เกือบทุกคน เหมือนกับว่าสิ่งอันเป็นที่พึ่งสุดท้ายที่รอคอยตลอดชีวิตได้มาอยู่ตรงหน้าแล้ว

อันนี้ก็ไม่รู้ว่าจะคิดถูกหรือไม่นะ เขียนเสียยาวเลยฯ

คุณผู้ชายก็บอกว่าอนุโมทนาสาธุด้วย บันทึกของคุณ phornphon ช่วงนี้อาตมาไม่ค่อยได้เข้าไปอ่านต้องขออภัยด้วย ขอบพระคุณทุกๆท่านอีกครั้งที่มาเยี่ยม