เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ

"ผมเคยท้อใจ ว่าผมคงจะตายไปก่อน โดยไม่ได้เห็นประเทศไทยมีการสร้างสรรค์สายวิชาการรับใช้สังคมไทย   บัดนี้ความหวังของผมลุกโพลง" กระผมได้อ่านบันทึกของท่านอาจารย์หมอ กระผมตีความตามความเข้าใจกระผมเอง ก็รู้สึกเคารพในหัวใจที่ยิ่งใหญ่ของท่านอาจารย์หมอครับผม หัวใจที่อยากเห็นสังคมที่นำทางด้วย ปัญญา วิชชา ที่ถูกต้อง เหมาะสม มีอย่างหลากหลายในสังคม เห็นสังคมที่สุดโต่งแล้วเสียดาย แรง ทรัพยากรและเวลาครับผม เราเทไปอยู่กับของแห้งๆ แบบแนววาดวิมาน ผลจากโครงสร้างในเชิงระบบ ก็ยังลากจูงสังคมไปเรื่อย หรือว่าต้องออกจากเอกสารมาทำเองจึงจะซึ้งครับผม กระผมจะทำรอระบบมาเชื่อมต่อล่วงหน้าไปก่อน กระผมสัมผัสแล้วว่า ผลงานแบบนี้ สัมผัสได้จริง เย็นใจกว่าเยอะ วิชาการสายนานาชาติก็จำเป็นนะครับผม  แต่ต้องบอกว่า ชีวิต สังคมคนจำเป็นต้องอยู่ได้ก่อน นี่ทรัพยากร สังคมจะอยู่ไม่ได้แล้ว หากเฉยเมยไม่มาร่วมสร้างก่อน ที่ผ่านมา กระผมเสียดายเวลาชีวิตอยู่แต่ถือว่าซื้อ วิชาชิวิต หรือ ปริญญาชีวิตไป เพราะความไม่รู้ เพราะก็อยู่กับของแห้งๆ และแยกส่วนมาแสนนานแล้ว ตอนนี้ขอเป็นมือเล็กมือน้อย ร่วมแก้ไขปัญหา ที่เป็นความเร่งด่วนของสังคมครับผม  ส่วนระบบการศึกษานั้นกระผมไม่ทราบเหตุและปัจจัยที่เกิดขึ้น แต่ที่คาดเดาได้คือว่า  "อวิชชา มิจฉาทิฐิ และอุปาทาน"    ต้องเกาะเกี่ยวอย่างแน่นแฟ้นแน่ๆครับผม เดาไว้เช่นนั้นครับผม

ด้วยความเคารพครับผม

นิสิต