พี่บู๊ด ค่ะ

พี่เขียนซะ หนูหมดกำลังใจ ทำดุษฎีนิพนธ์เลยนะคะ

เพราะสิ่งที่หนูทำ ก็คือ เข้าใจคน รู้ว่าคนเรียนรู้กันแบบใด แล้งจึงไปพัฒนาการรเรียนรู้

แล้วถ้าเป็นอย่างนี้ ยิ่งทำไป จะยิ่งไม่ทำให้คน ห่างกันออกไปมากขึ้นหรอค่ะ

แต่ยังงัย ก็ยังจะทำต่อนะคะ แล้วจะแวะไปเยี่ยมยาม ที่ดงหลวงนะคะ ขออนุญาต ล่วงหน้า