"อจิต" คือ มีตัวผู้รู้ดูจิตเหมือนดูหนัง 

กล่าวคือ จิตที่ยังไม่ได้ฝึกก็จะเป็นไปตามเหตุปัจจัย ส่วนจิตที่ฝึกดีแล้วจะปล่อยวางไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งร้อยรัดต่าง ๆ ได้ง่ายประมาณนั้นครับ

ตราบใดที่เรายังใช้ความคิด ก็หมายความว่า ยังอยู่ภายใต้การทำงานแห่งจิต ซึ่งจะแปรเปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัย ส่วนใหญ่แล้วกิเลสก็ยังมีอยู่ไม่น้อย แต่ถ้าเราปล่อยวางจิตได้ ดูเฉย ๆ ไม่ดึงดูด หรือผลักใส ไม่ต้องหยุดความคิดแต่ปล่อยให้เจตสิกสงบลงตามกาล เราก็จะเห็นความเป็นจริงแห่งจิต และสามารถอยู่เหนือจิต หรือ อจิต นั่นเอง

ด้วยจิตคารวะครับ