หลวงปู่ดูลย์ อตุโล : อริยสัจจ์ 4

เมื่อวานนี้ (29 สิงหาคม 2552) หลังจากสอนเสร็จได้เข้าไปนมัสการวัดบูรพาราม ซึ่งเป็นที่สองในชีวิต แต่ด้วยความรีบร้อนเมื่อนมัสการพระธาตุเสร็จแล้ว ก็มุ่งตรงไปที่กุฏิเพื่อบูชาหนังสือธรรมะของท่านเพื่อแจกจ่ายต่อเป็นธรรมทาน คราวนี้ได้รูปหล่อขนาดใหญ่ของท่านไปด้วย เป็นบุญเหลือเกิน
จึงขอนำธรรมของท่านมาฝากไว้ ดังนี้

จิตที่ส่งออกนอก เป็นสมุทัย

ผลอันเกิดจากจิตที่ส่งออกนอก เป็นทุกข์

จิตเห็นจิต เป็นมรรค

ผลอันเกิดจากจิตเห็นจิต เป็นนิโรธ

ผู้คิดไม่รู้

ผู้รู้ไม่คิด

ไม่คิดไม่รู้

ไม่รู้ต้องคิด

"อจิต" คือ มีตัวผู้รู้ดูจิตเหมือนดูหนัง

กล่าวคือ จิตที่ยังไม่ได้ฝึกก็จะเป็นไปตามเหตุปัจจัย ส่วนจิตที่ฝึกดีแล้วจะปล่อยวางไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งร้อยรัดต่าง ๆ ได้ง่ายประมาณนั้นครับ

ตราบใดที่เรายังใช้ความคิด ก็หมายความว่า ยังอยู่ภายใต้การทำงานแห่งจิต ซึ่งจะแปรเปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัย ส่วนใหญ่แล้วกิเลสก็ยังมีอยู่ไม่น้อย แต่ถ้าเราปล่อยวางจิตได้ ดูเฉย ๆ ไม่ดึงดูด หรือผลักใส ไม่ต้องหยุดความคิดแต่ปล่อยให้เจตสิกสงบลงตามกาล เราก็จะเห็นความเป็นจริงแห่งจิต และสามารถอยู่เหนือจิต หรือ อจิต นั่นเอง

ด้วยจิตคารวะครับ

ไม่ระบุ

เขียนเมื่อ 7 พ.ย. 2552 13:29 น. 7 พ.ย. 2552

ข้าพเจ้า เฉกเช่นปุถุชน อาจไม่บรรลุธรรม หากแต่รู้และลึกซึ้งเข้าใจจิตใจตนเอง คงพออยู่ได้อย่างมีความสุข ที่มีวิถีชีวิตอย่างสงบสุข ตามแนวทางแห่งทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค.....นก ตะวัน

ภูฟ้า

เขียนเมื่อ 9 พ.ย. 2552 00:00 น. 9 พ.ย. 2552